Yaygın inanışa göre zoofili cezası idam değildir, hatta idam cezasını aktaran ravi(İbn Abbas) daha güçlü bir hadisinde hadd(idam cezasının olduğu ceza kategorisi) cezasının olmadığını söylemiştir. 4 sünni mezhep de hükmün miktarı ve biçimi şer'i sınırlar içinde hâkimin takdirine bırakılan Tazir cezasını uygun görmüştür. Hatta belirli nedenleri karşılamadığı için zina cezası ile bile kıyaslanmamıştır
Yazının başlıkları:
- Günahtır
- Ceza Konusunda Güçlü Zincirli Hüküm
- Ceza Konusunda Zayıf Zincirli Hüküm
- O Zaman Ceza Ne Olacak
İşin güzelliği bahsedilen sayfa sayılarını internet sitelerindeki sayfalardan doğrudan kontrol edebilirsiniz, nadiren derleyen kişiye göre şaşar ama mesele numaraları sabittir. EPUB formatında eserleri indirip kendiniz de html formatında bilgileri çıkartarak bilgileri tarayabilirsiniz. Eğer site ve EPUB formatında kitap taramalarımda bir hata çıktıysa yorumlarda belirtin, kontrol edip düzelteyim
Günahtır
İslam literatüründe 7 lanetli grubun sayıldığı kişiler arasında zoofili suçluları da vardır.
1. Lafız (Mel'ûn kalıbı): «مَلْعُونٌ مَنْ سَبَّ أَبَاهُ، مَلْعُونٌ مَنْ سَبَّ أُمَّهُ، مَلْعُونٌ مَنْ ذَبَحَ لِغَيْرِ اللَّهِ، مَلْعُونٌ مَنْ غَيَّرَ تُخُومَ الأَرْضِ، مَلْعُونٌ مَنْ كَمَّهَ أَعْمَى عَنْ طَرِيقٍ، مَلْعُونٌ مَنْ وَقَعَ عَلَى بَهِيمَةٍ، مَلْعُونٌ مَنْ عَمِلَ بِعَمَلِ قَوْمِ لُوطٍ» (Babasına söven lanetlenmiştir, annesine söven lanetlenmiştir, Allah'tan başkası adına kurban kesen lanetlenmiştir, arazi sınırlarını değiştiren lanetlenmiştir, kör birini yoldan saptıran lanetlenmiştir, hayvanla ilişkiye giren lanetlenmiştir, Lût kavminin amelini işleyen lanetlenmiştir.)
**2. Lafız (**Le'anallâhu kalıbı): Aynı liste "Lanetlenmiştir" yerine «لَعَنَ اللَّهُ مَنْ وَقَعَ عَلَى بَهِيمَةٍ» ("Hayvanla ilişkiye girene Allah lanet etsin") kalıbıyla başlar ve sondaki Lût kavmi ifadesi üç kez tekrarlanır.
KAYNAĞI:
- "Hayvanla ilişkiye giren lanetlenmiştir" (Mel'ûn men veka'a alâ behîmetin) — Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, no. 1875 (Risâle neşri; Meymeniyye, c. 1, s. 217).
- "Hayvanla ilişkiye girene Allah lanet etsin" (Le'anallâhu men veka'a alâ behîmetin) — Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, no. 2915 (Risâle neşri; Meymeniyye, c. 1, s. 317).
Diğer kaynaklar:
- Hâkim, el-Müstedrek, Kitâbü'l-Hudûd, c. 4, s. 356 (Hâkim ve Zehebî "sahih" der) no. 8144, 8145, 8147
- İbn Hibbân, es-Sahîh, Kitâbü'l-Hudûd no. 4417 / 4422
- Taberânî, el-Mu'cemü'l-Kebîr, c. 11 (Heysemî, Mecmau'z-Zevâid, c. 6, s. 255'te ravilerinin sahih olduğunu belirtir) no. 11578, 12508, 12755, 13046
- Beyhakî, es-Sünenü'l-Kübrâ, c. 8, s. 232–233.
DAHA SAĞLAM OLAN KAYNAKTA ZOOFİLİ YOKTUR:
Bu lanetleme listesinin en sağlam hali Hz. Ali'den nakledilen rivayetle Sahîh-i Müslim'de bulunur ama orada zoofili ve Lût kavmi geçmez.
Sahîh-i Müslim**,** Edâhî**, 43–45 (no. 1978):** Bu hadiste yalnızca dört madde vardır: (1) Allah'tan başkası adına kurban kesen, (2) anne-babasına lanet eden, (3) suçluyu/bid'atçıyı barındıran, (4) arazi sınırlarını değiştiren.
Hayvanla ilişki ve Lût kavminin ameli maddeleri Sahîh-i Müslim'deki bu metinde yer almaz; yalnızca İbn Abbas rivayetlerinde (Amr b. Ebî Amr → İkrime → İbn Abbas ana zinciriyle) eklenir.
İlginç bir şekilde İbn Abbas rivayetinin ikinci lafzında (el-Müsned, no. 2915) zoofili failine 1 kere lanet edilirken Lût kavmine 3 kere lanet edilir.
Ceza Konusunda Güçlü Zincirli Hüküm
1. ANA ZİNCİR (Süfyân es-Sevrî → Âsım b. Behdele → Ebû Ruzeyn → İbn Abbas)
Ebû Dâvûd, es-Sünen, Kitâbü'l-Hudûd, Bâb 28 (bazı neşirlerde 30), no. 4465:
Arapça Metin: «لَيْسَ عَلَى الَّذِي يَأْتِي الْبَهِيمَةَ حَدٌّ» Türkçe Çeviri: "Hayvanla ilişkiye giren kimseye had cezası yoktur." Ebû Dâvûd'un şerhi: "Âsım'ın bu rivayeti, Amr b. Ebî Amr'ın (idam) hadisini zayıflatır."[Tam Senet: Muhammed b. Kesîr → Süfyân es-Sevrî → Âsım (b. Behdele) → Ebû Ruzeyn (Mes'ûd b. Mâlik) → İbn Abbas]
Tirmizî, es-Sünen, Kitâbü'l-Hudûd, Bâb 23 (Bâb mâ câe fîmen yeka'u ale'l-behîme), no. 1455 (Ahmed Şâkir neşri):
Arapça Metin: «لَيْسَ عَلَى مَنْ أَتَى بَهِيمَةً حَدٌّ» Türkçe Çeviri: "Hayvanla ilişkiye girene had cezası yoktur."
Tirmizî'nin şerhi: "Bu (rivayet), birinci (idam) hadisinden daha sahihtir; ilim ehlinin uygulaması da buna göredir."[Tam Senet: Hennâd → Vekî' b. el-Cerrâh → Süfyân es-Sevrî → Âsım → Ebû Ruzeyn → İbn Abbas]
Aynı rivayetin geçtiği diğer temel kaynaklar:
- Abdürrezzâk es-San'ânî, el-Musannef, Kitâbü't-Talâk, Bâbü'llezî ye'tî'l-behîme, c. 7, s. 366, no. 13497. Ata'nın görüşü: no. 13496
- İbn Ebî Şeybe, el-Musannef, Kitâbü'l-Hudûd, Fî'r-raculi ye'tî'l-behîmete (Vekî' → Süfyân es-Sevrî → Âsım → Ebû Ruzeyn → İbn Abbas kanalıyla).
- Beyhakî, es-Sünenü'l-Kübrâ, Kitâbü'l-Hudûd, Bâbu men etâ behîmeten, Haydarâbâd baskısı c. 8, s. 233.
2. EK TABİİN FETVALARI
Aynı hüküm sadece İbn Abbas'ta kalmaz; erken dönem İslam hukuk merkezlerinin (Mekke, Kûfe, Basra) en büyük fakihlerinden de benzer fetvalar nakledilir:
Atâ b. Ebî Rebâh (İbn Abbas'ın Mekke'deki en büyük talebesi), İbrâhim en-Nehaî, Hakem b. Uteybe: Hepsinden "hayvanla ilişkiye girene sabit bir had cezası yoktur, ancak hâkim onu tazir eder (döver/hapse atar)" yönünde rivayetler aktarılmıştır[Abdürrezzâk, el-Musannef**, c. 7, s. 366–367**; İbn Ebî Şeybe, el-Musannef**,** Kitâbü'l-Hudûd**,** Fî'r-raculi ye'tî'l-behîmete).]
Hasan el-Basrî ve Şa'bî had cezası, Zührî 100 sopa demişlerdir
3. NEDEN GÜÇLÜDÜR
A. İsnadın Üst Katmanındaki Dev Otoriteler: Zincirin merkezinde hadis ilminde "Emîrü'l-mü'minîn fi'l-hadîs" unvanıyla anılan Süfyân es-Sevrî ve büyük hafız Vekî' b. el-Cerrâh bulunur. Ebû Ruzeyn (Mes'ûd b. Mâlik) ise İbn Abbas'ın en güvenilir (sika, Sahîh-i Müslim ravisi) talebelerindendir.
B. Sahabenin Kendi Fetvası ve Erken Dönem Uygulamasıyla (Amel) Uyum: İdam rivayeti yalnızca Amr b. Ebî Amr kanalında tek kalırken (teferrüd), "had yoktur" görüşü hem İbn Abbas'ın kendi uygulamasını yansıtır hem de Mekke (Atâ) ve Kûfe (Nehaî, Şa'bî, Süfyân es-Sevrî, Ebû Hanîfe) fıkıh ekollerinin yerleşik uygulamasıyla birebir örtüşür.
C. İslam Ceza Hukukunun Temel Karinesi (Şüphelerle Hadler Düşer): İslam ceza hukukunda bir kimsenin canını almak (idam) veya sabit bir had uygulamak için kesin ve şüphesiz bir delil zorunludur. İdam rivayeti senedindeki kusurlar sebebiyle şüpheli hâle geldiği anda, hukukun varsayılan (asli) kuralı otomatik olarak devreye girer: Sabit had düşer, ceza hâkimin takdirine (tazir) kalır.
D. Bu Zincire Yöneltilen Tek Eleştiri: Tartışmada karşı tarafın önüne sürebileceği tek teknik itiraz ravi Âsım b. Behdele (İbn Ebi'n-Necûd) üzerindendir. Âsım, meşhur Kur'an kırâat imamı olup son derece dürüst (sadûk) bir isimdir; ancak hadis ezberinde (zabt) bazı hatalar yaptığı gerekçesiyle Nesâî ve İbn Hibbân gibi hadisçilerce orta seviyede (hasenü'l-hadîs / sadûk yehim) değerlendirilmiştir.
4. İSLAM ALİMLERİ ENDEN GÜÇLÜ GÖRDÜ
- İmam Ebû Dâvûd: Âsım zincirini nakledip şerh düşer: "Bu rivayet, Amr b. Ebî Amr'ın (idam) hadisini zayıflatır." [Ebû Dâvûd, es-Sünen, Kitâbü'l-Hudûd, no. 4465.]
- İmam Tirmizî: İki rivayeti kıyaslar: "Bu ('had yoktur' rivayeti), birinci (idam) hadisinden daha sahihtir; ilim ehlinin uygulaması da buna göredir."[Tirmizî, es-Sünen, Kitâbü'l-Hudûd, no. 1455 (Ahmed Şâkir neşri).]
- İmam Süfyân es-Sevrî ve İmam Ebû Hanîfe*:* Hayvanla ilişkiye girene sabit had (idam veya zina cezası) uygulanmaz; yalnızca hâkimin takdir edeceği tazir (dayak/hapis) uygulanır. Hayvan öldürülmez. [Serahsî, el-Mebsût, c. 9, s. 77; Kâsânî, Bedâiu's-Sanâi', c. 7, s. 34; Mergînânî, el-Hidâye, Kitâbü'l-Hudûd.]
- İmam Şâfiî: Şâfiî mezhebinde üç görüş (idam, zina haddi, tazir) nakledilir; İmam Nevevî'nin mezhepte en sahih (esahh) olarak tercih ettiği görüş tazir cezasıdır. [Nevevî, Ravdatü't-Tâlibîn, Kitâbü'l-Hudûd; Nevevî, Minhâcü't-Tâlibîn, Kitâbü'z-Zinâ.]
- İbn Kudâme: İmam Ahmed'in idam hadisini sabit görmediğini aktarır ve mezhepte tercih edilen hükmün tazir olduğunu savunur. [İbn Kudâme, el-Muğnî, Kitâbü'l-Hudûd, c. 9, s. 60 (diğer baskı: c. 10, s. 158).]
- İmam Tahâvî: İdam hadisinin zayıf olduğunu, bizzat İbn Abbas'ın "had yoktur" fetvası verdiğini vurgulayarak tazir hükmünü savunur. [İbn Kayyim, el-Cevâbü'l-Kâfî, "Vâtiu'l-Behîme" faslı (Tahâvî'den naklen).]
- İbn Hazm*(Zâhirî Mezhebi):* İdam ve zina haddi görüşlerinin tamamını delilsiz bularak reddeder; yalnızca tazir (10 sopaya kadar dayak ve hapis) uygulanacağını, hayvanın da öldürülemeyeceğini belirtir. [İbn Hazm, el-Muhallâ bi'l-Âsâr, Mes'ele no. 2303–2304.]
Ceza Konusunda Zayıf Zincirli Hüküm
Zayıf Hükmün 3 Zinciri
1. ANA ZİNCİR (Amr b. Ebî Amr → İkrime → İbn Abbas):
A. Ebû Dâvûd, es-Sünen, Kitâbü'l-Hudûd, Bâb 28 (bazı neşirlerde 30), no. 4464:
Metin: «مَنْ أَتَى بَهِيمَةً فَاقْتُلُوهُ وَاقْتُلُوهَا مَعَهُ» ("Kim bir hayvanla ilişkiye girerse onu öldürün, hayvanı da onunla birlikte öldürün.") Devamı: İkrime, İbn Abbas'a "Hayvanın ne suçu var?" diye sorar; İbn Abbas: "Bunu ancak böyle bir iş yapıldıktan sonra etinin yenilmesini hoş görmediği için söylediğini sanıyorum" cevabını verir.
B. Tirmizî, es-Sünen, Kitâbü'l-Hudûd, Bâb 23 (Bâb mâ câe fîmen yeka'u ale'l-behîme), no. 1455:
Metin: «مَنْ وَجَدْتُمُوهُ وَقَعَ عَلَى بَهِيمَةٍ فَاقْتُلُوهُ وَاقْتُلُوا الْبَهِيمَةَ» ("Hayvanla ilişkiye girerken bulduğunuz kimseyi öldürün, hayvanı da öldürün.") Devamı: İbn Abbas'a hayvanın durumu sorulunca: "Bu konuda Peygamber'den bir şey duymadım; ancak sanırım böyle bir iş yapıldıktan sonra etinin yenilmesini veya ondan yararlanılmasını hoş görmedi."
C. Ek Kaynaklar:
- Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, no. 2420 (Şuayb el-Arnaût / Risâle neşri; Meymeniyye baskısı, c. 1, s. 269).
- Nesâî, es-Sünenü'l-Kübrâ, no. 7340 (Lût kavmi ve zoofili hükümlerini birlikte içeren uzun versiyon).
- Hâkim en-Nîsâbûrî, el-Müstedrek, Kitâbü'l-Hudûd, no. 8049 (klasik Haydarâbâd baskısı, c. 4, s. 355; bazı modern neşirlerde no. 8263).
- Beyhakî, es-Sünenü'l-Kübrâ, Kitâbü'l-Hudûd, no. 16812 (Haydarâbâd baskısı, c. 8, s. 233).
2. İKİNCİ ZİNCİR (İbrâhim b. İsmâil b. Ebî Habîbe → Dâvûd b. el-Husayn → İkrime → İbn Abbas):
İbn Mâce, es-Sünen, Kitâbü'l-Hudûd, Bâb 13, no. 2564:
Metin: «مَنْ وَقَعَ عَلَى ذَاتِ مَحْرَمٍ فَاقْتُلُوهُ، وَمَنْ وَقَعَ عَلَى بَهِيمَةٍ فَاقْتُلُوهُ وَاقْتُلُوا الْبَهِيمَةَ» ("Kim mahremiyle [ensest] ilişkiye girerse onu öldürün; kim bir hayvanla ilişkiye girerse onu öldürün ve hayvanı da öldürün.")
3. ÜÇÜNCÜ ZİNCİR — Ebû Hüreyre Şâhidi (Abdülğaffâr b. Abdillâh → Ali b. Müshir → Muhammed b. Amr → Ebû Seleme → Ebû Hüreyre):
Ebû Ya'lâ el-Mevsılî, el-Müsned, no. 5985 (ve no. 5987):
Metin: «مَنْ وَقَعَ عَلَى بَهِيمَةٍ فَاقْتُلُوهُ وَاقْتُلُوهَا مَعَهُ» "Kim bir hayvanla ilişkiye girerse onu öldürün, hayvanı da onunla birlikte öldürün."
Anlam olarak Ebû Dâvûd 4464 ile(BİRİNCİ ZİNCİR) birebir aynıdır; tek lafız farkı fiilin etâ (أَتَى) yerine veka'a alâ (وَقَعَ عَلَى — lafzen "üzerine çıkmak / ilişkiye girmek") şeklinde gelmesidir
Kritik not: Ebû Ya'lâ hadisin hemen devamında (no. 5987) ravinin güvenilmezliğini gösteren şu notu düşer: "Sonra bana (ravinin) bu rivayetten geri döndüğü haberi ulaştı."
4. BU HÜKÜM NEDEN ZAYIFTIR
A. Ana Ravi Amr b. Ebî Amr**'ın İkrime Rivayetlerindeki Sorunları:** Amr b. Ebî Amr genel olarak dürüst (sadûk) sayılsa da, özellikle İkrime'den aktardığı hadislerde ciddi hatalar (münker rivayetler) ve metin karışıklıkları (ızdırab) tespit edilmiştir. Ayrıca İkrime'den bu hadisi bizzat duyduğunu (semâ) açıkça ifade etmemiştir (kopukluk/tedlis şüphesi).
B. Tek Kalma (Teferrüd) ve Metin Çalkantısı (Izdırab): İnsan hayatına son veren bu kadar ağır bir hükmü İkrime'nin büyük ve güvenilir talebeleri nakletmez; yalnızca Amr b. Ebî Amr tek başına aktarır. Üstelik aynı zincir aynı olayı bazen sadece "lanetleme" (el-Müsned, no. 1875/2915), bazen "Lût kavmi + hayvan", bazen sadece "hayvanı ve faili öldürün" şeklinde birbirinden farklı lafızlarla aktarır.
**C. Sahabenin Kendi Fetvasıyla Çelişmesi (**Mevkûf–Merfû Çatışması): İdam hadisinin tek sahabesi olan İbn Abbas, çok daha sağlam bir zincirle (Süfyân es-Sevrî → Âsım b. Behdele → Ebû Ruzeyn → İbn Abbas) tam zıt bir fetva vermiştir: "Hayvanla ilişkiye girene had cezası yoktur." Hadis usulünde, bir sahabenin bizzat kendisinden nakledilen merfû bir hadise tamamen ters fetva vermesi, o merfû rivayetin zayıf/hatalı olduğuna dair en ağır karinelerden biri kabul edilir.
D. Destekleyici Diğer Zincirlerin de Ağır Kusurlu Olması:
- İbn Mâce (no. 2564) zincirinde yer alan İbrâhim b. İsmâil b. Ebî Habîbe, hadis otoritelerince ağır şekilde eleştirilmiş (münkerü'l-hadîs) zayıf bir ravidir; ayrıca Dâvûd b. el-Husayn'ın da İkrime'den nakilleri kusurlu bulunur.
- Ebû Ya'lâ (no. 5985)'daki Ebû Hüreyre rivayetinin ravisi Abdülğaffâr b. Abdillâh, sonradan bu hadisi rivayet etmekten vazgeçmiştir (kendisine telkin edildiği için rivayetten döndüğü aktarılır).
5. İSLAM ALİMLERİ NEDEN ZAYIF GÖRDÜ
- İmam Buhârî: Tirmizî'nin sorusu üzerine: "Amr b. Ebî Amr dürüsttür, ancak İkrime'den münker rivayetler nakletmiştir ve bunların hiçbirinde İkrime'den bizzat duyduğunu belirtmemiştir... Ben Amr b. Ebî Amr'ın 'hayvanla ilişkiye giren öldürülür' hadisini kabul etmiyorum (onunla hüküm vermem)." Ayrıca İbn Mâce'deki İbrâhim b. İsmâil için "münkerü'l-hadîs" (rivayeti reddedilir) demiştir. [Tirmizî, el-İlelü'l-Kebîr**, no. 427–428 (s. 236)** (İbrâhim b. İsmâil eleştirisi için: Azîmâbâdî, Avnü'l-Ma'bûd*, c. 12, s. 123).*]
- İmam Ebû Dâvûd: 1) İdam hadisinin hemen altında: "Bu (hadis) güçlü değildir" (
لَيْسَ هَذَا بِالْقَوِيِّ). 2) "Had yoktur" rivayetinin hemen altında: "Âsım'ın bu rivayeti, Amr b. Ebî Amr'ın hadisini zayıflatır" (فَهَذَا يُضَعِّفُ حَدِيثَ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو). [Ebû Dâvûd, es-Sünen**,** Kitâbü'l-Hudûd**, no. 4464 ve no. 4465** (ayrıca: Avnü'l-Ma'bûd*, c. 12, s. 122–123).]* Azîmâbâdî, Avnü'l-Ma'bûd, c. 12, s. 123'te bu ibarenin nüshaların çoğunda bulunmadığını not düşer; buna karşılık 4465'teki zayıflatma şerhi sabittir - İmam Tirmizî: Önce idam rivayetinin sadece Amr b. Ebî Amr'dan geldiğine dikkat çeker (teferrüd), ardından "had yoktur" rivayetini verip şunu yazar: "Bu (had yoktur rivayeti), birinci (idam) hadisinden daha sahihtir; ilim ehlinin uygulaması da buna göredir" (
هَذَا أَصَحُّ مِنَ الْحَدِيثِ الْأَوَّلِ، وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ).[Tirmizî, es-Sünen**,** Kitâbü'l-Hudûd**, no. 1455**.] - İmam Ahmed b. Hanbel: Talebesi İsmail b. Saîd eş-Şâlencî'nin nakline göre hayvanla ilişkiye giren hakkında duraksamış ve "Amr b. Ebî Amr'ın bu husustaki hadisini sabit (sahih) görmemiştir." Ayrıca Amr b. Ebî Amr için "İkrime'den rivayet ettiği tüm hadisler muzdariptir (karışıktır)" demiştir.[ricâl/tahkik kaynaklarında (Risâle neşri el-Müsned, c. 4, s. 464) geçer]
- Yahyâ b. Maîn ve İmam Nesâî: İkisi de ana ravi Amr b. Ebî Amr'ı zayıf saymış ve bu rivayeti münker/eleştiriye açık bulmuştur.[İbn Adî, el-Kâmil fî Duafâi'r-Ricâl**, c. 6, s. 206**; İbn Hacer, Fethu'l-Bârî (Mukaddime / Hedyü's-Sârî, s. 432).]
- İbn Adî: Bu hadisi, Amr b. Ebî Amr'ın münker (kabul edilmeyen) rivayetleri listesinde zikretmiştir.[İbn Adî, el-Kâmil fî Duafâi'r-Ricâl**, c. 6, s. 206**.]
- İmam Tahâvî: "Hadis zayıftır; ayrıca ravisi İbn Abbas bizzat kendisi 'had yoktur' diye fetva vermiştir."[İbn Kayyim, el-Cevâbü'l-Kâfî**, "Vâtiu'l-Behîme" faslı** (Tahâvî'den naklen).]
- İbn Hazm: İdam rivayetlerinin tamamını zayıf bularak reddeder; "Kanlarınız ve mallarınız haramdır" ilkesi gereği zayıf haberle kimsenin öldürülemeyeceğini savunur.[İbn Hazm, el-Muhallâ bi'l-Âsâr**, Mes'ele no. 2303–2304** ("Mes'ele fîmen etâ behîmeten").]
- İbn Hacer el-Askalânî: Tüm zincirleri inceledikten sonra hükmü özetler: "Bu hadisin senedinde eleştiri (kelâm) vardır" (
فَفِي إِسْنَادِ هَذَا الْحَدِيثِ كَلَامٌ).[İbn Hacer, et-Telhîsu'l-Habîr**, c. 4, s. 158** (ayrıca: Avnü'l-Ma'bûd, c. 12, s. 122–123).]
Birisi "Elbânî buna sahih diyor" diye çıkarsa cevap şudur: **"**Erken dönem ana kaynakların sahipleri (Buhârî, Ebû Dâvûd, Tirmizî, Ahmed ve Nesâî) bu zinciri bizzat zayıf ve münker ilan etmiş, dört mezhebin baskın fıkhı da bu yüzden idam hükmünü reddetmiştir.". Modern Selefi alimlerin itirazı bir anlam ifade etmez. Hâkim en-Nîsâbûrî (el-Müstedrek, no. 8049) ve Zehebî'nin (et-Telhîs) de bu durumda fikirleri düşmüş olur
O ZAMAN CEZA NE OLACAK
Suçlar ya hükmü verilmiş Hadd olur ya da hükmün miktarı ve biçimi şer'i sınırlar içinde hâkimin takdirine bırakılan Tazir cezası olur. Burada Tazir cezası tek seçenektir
Hukuki gerekçesi farklı olduğu için zina ile kıyas etmezler. Zina suçuyla bile kıyaslanamayacak kadar küçük bir suçtur çünkü:
- Soybağı (Nesep) farkı: Zina haddinin temel amacı soybağının karışmasını önlemektir; hayvanla ilişkide nesep karışması tehlikesi yoktur.
- Fıtri caydırıcılık argümanı: Klasik Hanefî hukukçulara göre insan doğası karşı cinse meyilli olduğu için zinayı önlemek adına ağır bir had cezası konulmuştur; oysa hayvanla ilişki sağlıklı insan tabiatının zaten tiksindiği (tab'an müstenker) nadir bir eylem olduğundan sabit had yerine hâkimin taziri yeterli görülmüştür.
- Cezanın üst sınırı: Klasik Hanefî fıkhında tazir dayağı en düşük hadden az olmak zorunda olduğundan 39 kırbaç ile sınırlandırılır (artı hapis). Ancak suçu alışkanlık hâline getiren (müteâvid) kişilere kamu düzeni gereği (siyâseten) çok daha ağır cezalar verilebileceği de belirtilir.
Hayvan idam edilemez çünkü:
- Hayvanın herhangi bir iradesi ve suçu yoktur.
- İdam rivayeti zayıf olduğundan hayvanı öldürmek, hadislerle yasaklanan "malın telef edilmesi" (izâatü'l-mâl) yasağına girer.
- Eti yenen bir hayvansa kesilip etinin yenmesi hukuken helaldir (ancak bazı Hanefî ve Şâfiî alimler psikolojik tiksinti sebebiyle tenzîhen mekruh —hoş olmayan— olduğunu söylemiştir).