r/thaithai • • Sep 15 '26

ประกาศ [ประชามติ] ผลเลือกตั้ง icon r/thaithai 2569

20 Upvotes
ผู้สมัครรอบ 1รอบ 2รอบ 3
ก u/Sania_Ulvenmane17.07%17.07%❌ ตกรอบ
ข u/panpoppular46.34%51.22%60.98%
ค u/DrWhiteofWorld24.39%31.71%39.02%
ง u/cqdemal12.20%❌ ตกรอบ
บัตรดี / บัตรเสีย82 บัตร / 2 บัตร

Q: ทำไมไม่มี....
A: ผมเปิดโอกาสให้สมาชิกทุกคนสามารถเสนอ icon รูปแบบใดๆก็ได้ ไม่มีจำกัดจำนวนคนลง ไม่มีการกรอง ไม่ได้ห้ามหัวข้อ 1 สัปดาห์ ผลลัพธ์ถูกกำหนดโดยสมาชิกของซับ ทั้งผู้สมัคร & ผู้ลงคนแนน - ถือว่าเรารับฟังสิทธิ์เสียงเรียบร้อย

Q: อยากได้ตัวเลือกมากกว่านี้....
A: ตอนประกาศทำไมไม่ส่งประกวดล่ะครับ

Q: อยากได้ pride....
A: ใครจะทำ theme นั้นก็ได้ครับ แต่คนไม่มีคนลงรอบนี้


r/thaithai • • Jan 02 '26

กระทู้ ฮิวแมนสล็อป

Post image
85 Upvotes

r/thaithai • • 17h ago

เรื่องทั่วไป Hows international studied people cอpe with Thai culture?

4 Upvotes

I bet theres plenty here who studied in international school system. How did you go about your life in Thailand.

Me myself is pretty much a socielise person , so I get along quite alot of poeple. Though, I dont know much about Thai celebrity or their inside joke. Still, in BKK, there is much for me to enjoy.

Now, to Thai people here. Do you get along to the Thai's culture easily or kinda difficult.

Please let me know, cus Im in a pickle here with me gf. She were saying: "that if you are born Thai, then you should know most pop culture and sush of Thais"

I mean, I know Im Thai, but I dont know any celebrity or any Thai trends, cus I just not into it.

So, are there anyone similar to me? I bet there is in this reddit sub. Cmอn.

Edited: Now that im retired, I bring her around several countries and now she just starting to get it (in a beginner level). Welp


r/thaithai • • 1d ago

พูดคุย เพื่อนของเราชอบพูดคำหยาบหรือด่าเราใน Discord

9 Upvotes

เราแทบจะไม่ใช้ Discord เลยเพราะเราไม่ค่อยมีเพื่อนในออนไลน์และเพื่อนในชีวิตจริงเราก็ไม่ค่อยมีมากนัก แต่เรามีเพื่อนอยู่คนนึงที่เป็นเพื่อนในชีวิตจริง เราพาเพื่อนคนนี้เล่นเกม Identity v ไม่นานเพื่อนของเราคนนี้ก็ได้เพื่อนจากเกมนี้และได้สนิทกันมากๆๆ เราไม่รู้จักคนพวกนั้นเลย แต่ได้มีโอกาสได้เล่นด้วยกันเป็นบางครั้งซึ่งพวกเขานิสัยดีมาก เพื่อนเราเวลาคุยกับเพื่อนๆพวกนั้นก็พูดจาดีมากแทนตัวเองว่า “เค้า” “คุณ” พอเราไปเล่นด้วยซึ่งเราชอบเล่นชิลๆสนุกๆไม่ซีเรียสหรือเล่นโง่ๆ เรามักจะบอกว่าไม่เป็นไรเล่นกันเลย เวลาที่เพื่อนของเราชวนเราไปเล่นด้วยเราก็เกรงใจ แต่ก็เล่นกันไม่กี่ตาเราก็ขอพักและออกจากดิสไป แล้วเวลาที่เราเล่นบางครั้งเราก็เล่นชิลๆอ่ะ เพื่อนเราก็ด่าว่า มึงเล่นไรงง จริงๆมีอีกถึงแม้จะไม่หยาบมากแต่พอเราโดนแบบนั้นเรารู้สึกอายเพราะไม่ได้มีแค่เรากับเพื่อนสองคน มันมีใครก็ไม่รู้ที่เราไม่รู้จักด้วยซ้ำ พวกเพื่อนๆจากเกมของเพื่อนเราเขาก็เงียบนะเวลาเราโดนพูดจาแรงๆใส่ เมื่อกี้เราก็คุยกับเพื่อนเราว่าเราจะไปงานมารุยะกันกี่โมงดีเราคุยกันในแชท แต่เพื่อนเราบอกว่าอยู่ในดิสเราเลยไม่เป็นไรงั้นแวะเข้าไปคุยหน่อย เราก็ถามว่าพรุ่งนี้ไปกันกี่โมงดีเราเลยเสนอว่าออกจากบ้านสัก8โมงมั้ย เพราะบ้านพวกเราไกลจากสถานที่จัดงานแล้วก็เผื่อเวลาแต่งหน้าแต่งตัว แล้วเพื่อนเราก็บอกว่ามึงจะรีบไปไหนพูดแบบนี้ตอนมีคนในดิสซึ่งเราไม่รู้จักใครเลย เราก็บอกแล้วอยากออกกี่โมง 9 โมงมั้ย เพื่อนเราก็บอกว่าเออไม่รู้ สำหรับเราที่อยากออกเช้าเพราะอยากใช้เวลากับเพื่อนอยากเดินเล่นด้วยกันอยากแวะไปกินอะไรอร่อยๆด้วยกันเพราะเพื่อนเราบอกว่าไม่อยากกลับบ้านดึกเราเลยเสนอให้ตื่นเช้าแล้วกลับตอนเย็น แต่เพื่อนกลับพูดเหมือนเราดูตลกที่ตื่นแต่เช้าเกินไป เราเลยกดออกมาจากดิส เรารู้สึกอายที่โดนพูดแบบนั้นแล้วมีคนอื่นอยู่ เราไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนเราถึงพูดเพราะกับเพื่อนจากเกม แต่กับเราชอบพูดหักหน้า เราพูดคำหยาบได้นะแต่ถ้าต่อหน้าคนไม่รู้จักเราจะไม่พูดเลย มันทำให้เรารู้สึกเฟลเพราะเราแค่ชอบเตรียมตัวเวลาจะทำอะไรสักอย่างกับคนที่เราอยากใช้เวลาด้วย เรื่องงานมารุยะเพื่อนเราก็บ่นๆว่างั้นคอสอยู่บ้านดีมั้ยนะทั้งๆที่ขอให้เราซื้อตั๋วให้ก่อนเพราะซื้อไม่เป็น เราก็ทำไม่เป็นก็ไปอ่านวิธีซื้อ วิธีไปงานเราก็ไปไม่ัเป็นเราก็หาวิธีไปให้ ตอนนี้เราเริ่มไม่สนุกหรือตื่นเต้นที่จะได้ไปเที่ยวเลยเพราะเราไม่รู้ว่าจะโดนบิดมั้ย

เราขอโทดนะถ้าพิมพ์ไม่รู้เรื่อง


r/thaithai • • 22h ago

เรื่องทั่วไป คือดูไม่ออกเหรอว่าแต่งเรื่อง

Thumbnail reddit.com
0 Upvotes

ผมเรียนเอกชน (เรียนจบมาแล้ว) จำไม่ได้ว่าสอนอะไรบ้าง แล้วก็ไม่รู้ว่าโรงเรียนรัฐสอนอะไร

หนังสือเรียนเราอาจจะสอนแบบที่เขาว่ามาจริง (อันนี้ตามความคิดผม อย่างที่บอกจำไม่ได้) แต่ลองดูจากที่เขาเขียนมา กับประวัติการโพสของเขา ดูก็รู้แล้วว่าเรื่องแต่ง


r/thaithai • • 2d ago

คำถาม บ้านเรามี conspiracy theory อะไรมั่งมั้ย ไม่นับความเชื่องมงาย

7 Upvotes

r/thaithai • • 2d ago

เรื่องทั่วไป 5 ประเทศที่ทุ่มให้จีนหมดหน้าตัก ตอนนี้เป็นยังไง

Post image
5 Upvotes

บทความในวันนี้ ขอนำมาจากเพจ “จับสายลับ” ดร.โสภณ พรโชคชัย ประธานศูนย์ข้อมูลวิจัยและประเมินค่าอสังหาริมทรัพย์ไทย บจก.เอเจนซี่ ฟอร์ เรียลเอสเตท แอฟแฟร์ส ในฐานะเจ้าของคอลัมน์นี้เห็นว่าเป็นข้อคิดที่น่าสนใจจึงขอเผยแพร่ ณ ที่นี้

ถ้าคุณมีเพื่อนคนหนึ่งที่รวยที่สุดในกลุ่ม เขาพร้อมให้กู้เงินทุกครั้งที่คุณขาดมือ พร้อมสร้างถนน สร้างสนามบิน สร้างเขื่อนให้คุณโดยไม่ต้องรอนาน แต่มีเงื่อนไขเดียวคือคุณต้องซื้อของจากเขา ต้องใช้บริษัทของเขา ต้องฟังเขาในเรื่องสำคัญ ๆ แล้ววันหนึ่งเมื่อคุณติดหนี้เขาจนถอนตัวไม่ได้ คุณจะยังเป็นตัวของตัวเองอยู่ไหม

นี่คือคำถามที่ห้าประเทศทั่วโลกกำลังเผชิญอยู่จริง ๆ ในตอนนี้ ประเทศเหล่านี้ต่างเลือกเดินเข้าหาจีนอย่างเต็มตัว บางประเทศเพราะไม่มีทางเลือกอื่น บางประเทศเพราะรัฐบาลมองว่าเป็นทางลัดที่เร็วที่สุดสู่ความเจริญ

วันนี้เราจะมาดูกันว่าลาว กัมพูชา เมียนมา ศรีลังกา และไนจีเรีย ตอนนี้อยู่ตรงไหนกันแล้ว

แล้วทำไมไทยต้องศึกษาบทเรียนจากประเทศเหล่านี้ ก่อนที่จะเดินมุ่งไปสู่หายนะโดยที่รู้อยู่แล้วว่าคงจบไม่สวยเท่าไหร่นัก

 

1.ลาว ใฝ่ฝันเป็นแบตเตอรี่แห่งเอเชีย แต่กลายเป็นลูกหนี้ตัวโตของจีน

ลาวเคยฝันใหญ่ผ่านสโลแกนที่รัฐบาลนำเสนอ อย่างการเป็นแบตเตอรีของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ การเปลี่ยนที่ดินให้เป็นทุน และการเปลี่ยนจากประเทศที่ไม่มีทางออกทะเลให้กลายเป็นจุดเชื่อมโยงของภูมิภาค ทุกอย่างฟังดูดีบนกระดาษ แต่เบื้องหลังคือการกู้เงินจีนมหาศาลเพื่อสร้างโครงการรถไฟลาวจีนและเขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำหลายสิบแห่ง

หนี้สาธารณะของลาวเคยพุ่งสูงถึงร้อยละ 115.7 ของจีดีพีเมื่อปี 2022 ก่อนจะค่อย ๆ ลดลงมาอยู่ที่ราวร้อยละ 94 เมื่อปี 2024 ซึ่งยังถือว่าอยู่ในระดับอันตรายมาก ที่หนักกว่านั้นคือช่วงวิกฤตโควิดลาวไม่มีเงินสำรองพอจ่ายหนี้ จึงต้องขอเลื่อนชำระหนี้จีนซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนถึงตอนนี้ยอดหนี้ที่เลื่อนชำระสะสมแล้วสูงถึง 3.23 พันล้านดอลลาร์ หรือประมาณร้อยละ 19 ของจีดีพีทั้งประเทศ

ล่าสุดในปี 2026 รายงานจาก Stimson Center เปิดเผยว่าแขวงหัวพันและเซียงขวางกำลังกลายเป็นแหล่งทำเหมืองแร่หายากชนิดหนักป้อนให้อุตสาหกรรมจีนอย่างเป็นระบบ ชาวบ้านในพื้นที่เจอปัญหาน้ำปนเปื้อน ปลาตาย วัวควายหายไปทั้งฝูง ขณะที่บริษัทเหมืองจีนแทบไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเพราะระบบอนุญาตของลาวเปิดกว้างและขาดความโปร่งใส

ลาวเริ่มกลายเป็นส่วนขยายของห่วงโซ่อุปทานแร่หายากของจีน ไม่ต่างจากพื้นที่ในรัฐฉานของเมียนมาที่เป็นแหล่งต้นตอของสารพิษปนเปื้อนแม่น้ำกก สาย โขง ที่กำลังทำร้ายชีวิตคนไทยอยู่ในวันนี้

รัฐบาลลาวเองก็รู้ตัวว่าตอนนี้กำลังสูญเสียทุกอย่างให้กับจีน ในการประชุมพรรคเมื่อต้นปี 2026 จึงประกาศแนวคิดเศรษฐกิจพึ่งพาตนเองเพื่อลดหนี้และกระจายพันธมิตร โดยหันไปกระชับความสัมพันธ์กับเวียดนามและรัสเซียมากขึ้น แต่ในความเป็นจริงจีนยังคงเป็นแหล่งเงินลงทุนโดยตรงเกือบสองในสามของทั้งหมดที่ไหลเข้าลาว การจะถอนตัวออกจากอ้อมกอดของจีนในตอนนี้จึงพูดง่ายกว่าทำมาก หรืออาจจะสายเกินไปแล้ว

 

2.กัมพูชา ไพ่สำคัญที่จีนไม่มีวันปล่อยหลุดมือ

ถ้าจะมีประเทศไหนในอาเซียนที่เดินตามจีนแบบไม่มีเงื่อนไข กัมพูชาคือคำตอบ

นับตั้งแต่ยกระดับความสัมพันธ์เป็นหุ้นส่วนทางยุทธศาสตร์รอบด้านเมื่อปี 2010 จีนก็กลายเป็นทั้งผู้ลงทุนรายใหญ่ที่สุด คู่ค้าอันดับหนึ่ง และผู้สนับสนุนทางการเมืองที่สำคัญที่สุดของพนมเปญ

ตัวเลขหนี้ของกัมพูชาต่อจีนอยู่ที่ราวสี่ถึงห้าพันล้านดอลลาร์ มีการประเมินว่าหนี้ต่างประเทศของกัมพูชาที่เป็นหนี้จีนอยู่ที่ราวร้อยละ 60 ของหนี้ทวิภาคีทั้งหมด ซึ่งถือเป็นการพึ่งพาเจ้าหนี้รายเดียวในระดับที่อันตราย เพราะเมื่อประเทศหนึ่งเป็นเจ้าหนี้เกินครึ่งของทั้งหมด อำนาจต่อรองแทบไม่เหลือให้ฝ่ายลูกหนี้อีกต่อไป

เงินจีนเปลี่ยนโฉมหน้าเมืองหลวงพนมเปญและจังหวัดชายฝั่งอย่างสีหนุวิลล์อย่างชัดเจน ตึกสูงผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด คาสิโนและธุรกิจของนักลงทุนจีนเข้ามาเต็มพื้นที่ เงินกู้และเงินช่วยเหลือจากจีนมักมาแบบไร้เงื่อนไขด้านธรรมาภิบาล ขาดความโปร่งใส และเปิดช่องให้เกิดการทุจริต

ยิ่งกัมพูชาแนบแน่นกับจีนมากเท่าไหร่ ความสามารถในการต่อรองอย่างอิสระในเวทีภูมิภาคก็ยิ่งแคบลงเท่านั้น

สิ่งนี้สะท้อนชัดในท่าทีของกัมพูชาต่อประเด็นทะเลจีนใต้และความขัดแย้งกับประเทศเพื่อนบ้านในช่วงหลัง ที่มักเอนเอียงไปในทิศทางที่ปักกิ่งพอใจ    

พูดอย่างตรงไปตรงมาก็คือ กัมพูชาแทบจะสูญเสียทุกอย่างให้จีน จีนเทาที่มาลงทุน ก็คือจีนเทาที่ทำให้กัมพูชากลายเป็น Scambodia มาถึงทุกวันนี้

3.เมียนมา ประเทศที่จีนต้องการให้แตกสลาย เพราะปกครองง่าย

เมียนมาอาจเป็นตัวอย่างที่โหดร้ายที่สุดในบรรดาห้าประเทศนี้ เพราะไม่ใช่แค่เรื่องหนี้สิน แต่เป็นเรื่องของประเทศทั้งประเทศที่ตกอยู่ในภาวะพึ่งพาจีนแบบไม่มีทางเลือก

หลังรัฐประหารปี 2021 โลกตะวันตกคว่ำบาตรและตัดความสัมพันธ์กับรัฐบาลทหาร ขณะที่จีนกลับเดินเกมตรงข้าม เข้าไปกระชับความร่วมมือทั้งกับรัฐบาลทหารและกับกองกำลังชาติพันธุ์ติดอาวุธไปพร้อมกัน เพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเองไม่ว่าฝ่ายไหนจะชนะในสนามรบ

ที่น่าสนใจที่สุดคือเรื่องแร่หายาก มีรายงานระบุว่าตั้งแต่ปี 2021 เป็นต้นมา จีนกวาดซื้อแร่หายากชนิดหนักจากเมียนมาไปแล้วถึงร้อยละ 84 ของการส่งออกทั้งหมด โดยเฉพาะเทอร์เบียมและดิสโพรเซียมซึ่งจำเป็นต่ออุตสาหกรรมรถยนต์ไฟฟ้าและอาวุธยุทโธปกรณ์ ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือราคาที่จีนซื้อบางครั้งต่ำกว่าราคาตลาดโลกถึงเจ็ดเท่า เพราะฝั่งเมียนมาไม่มีอำนาจต่อรองใด ๆ

เหมืองส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ควบคุมของกองกำลังชาติพันธุ์ ไม่ใช่รัฐบาลทหาร แต่ทุกฝ่ายที่ควบคุมพื้นที่เหมืองต่างก็ต้องพึ่งพาจีนเป็นผู้ซื้อรายเดียวเพราะไม่มีโรงงานถลุงแร่ของตัวเองและไม่มีเส้นทางขนส่งอื่นนอกจากผ่านชายแดนจีน

ยิ่งสงครามกลางเมืองในเมียนมายืดเยื้อ จีนยิ่งกลายเป็นผู้ได้เปรียบมากขึ้นเรื่อย ๆ ผู้นำรัฐบาลทหารต้องเดินทางไปเยือนปักกิ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อขอความช่วยเหลือ ในขณะที่ประเทศตะวันตกแทบไม่มีที่ยืนในสมการนี้เลย เพราะขาดทั้งความไว้วางใจจากทุกฝ่ายและขาดโครงสร้างพื้นฐานในการเข้าถึงพื้นที่

ผลลัพธ์คือเมียนมากลายเป็นประเทศที่อธิปไตยทางเศรษฐกิจแทบไม่เหลือ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับความพอใจของปักกิ่งเป็นหลัก โดยที่จีนเล่นไพ่หลายใบในมือ สนับสนุนทั้งรัฐบาลและกลุ่มต่อต้าน

ทำให้ตราบใดที่จีนยังคงมีอิทธิพล เมียนมาจะไม่มีวันพานพบความสงบ เพราะเมียนมาที่แตกสลาย รัฐบาลไม่มีอำนาจควบคุมเบ็ดเสร็จ แตกออกเป็นระบบขุนศึก คือ ระบบที่จีนต้องการ และง่ายที่จะเข้าไปดีลกับแต่ละกลุ่ม ในขณะที่ตัวเองก็แผ่อิทธิพลเข้าไปครอบงำอย่างเงียบ ๆ

 

4.ศรีลังกา โมเดลกับดักหนี้จีน บทเรียนที่หลายประเทศไม่จำ

ศรีลังกาคือกรณีศึกษาที่โด่งดังที่สุดในโลกเมื่อพูดถึงกับดักหนี้จีน ท่าเรือฮัมบันโตตาถูกจีนให้เช่ายาวถึง 99 ปีหลังศรีลังกาผิดนัดชำระหนี้ จนกลายเป็นสัญลักษณ์ที่บางประเทศยกมาเตือนทั่วโลกว่านี่คือหน้าตาของการทูตกับดักหนี้จีน แต่เรื่องนี้มีความซับซ้อนกว่าที่คิด เพราะโครงการนี้เป็นความคิดริเริ่มของรัฐบาลศรีลังกาเอง ไม่ใช่จีนยัดเยียดให้ และหนี้จีนคิดเป็นสัดส่วนไม่ถึงร้อยละ 10 ของหนี้ต่างประเทศทั้งหมดของศรีลังกาด้วยซ้ำ

สิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้คือวิกฤตเศรษฐกิจของศรีลังกาเมื่อปี 2022 เป็นเรื่องจริงและรุนแรงที่สุดนับตั้งแต่ได้รับเอกราช ประชาชนต้องต่อคิวยาวเหยียดเพื่อซื้อน้ำมันและยา เงินสำรองระหว่างประเทศหมดลง จนรัฐบาลต้องประกาศผิดนัดชำระหนี้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ชาติ และนำไปสู่การขับไล่ประธานาธิบดีออกจากตำแหน่ง

ต้นตอที่แท้จริงอาจไม่ใช่หนี้จีนโดยตรง แต่เป็นการกู้เงินผ่านพันธบัตรรัฐบาลในตลาดโลกที่มีดอกเบี้ยสูงกว่ามาก รวมถึงการบริหารเศรษฐกิจภายในที่ผิดพลาดของรัฐบาลเอง

นี่ตอกย้ำความจริงที่ว่าเมืองทรอยล่มสลายได้ ก็เพราะผู้ปกครองเมืองทรอยยินยอมให้มีการลากม้าไม้โทรจันเข้ามาภายในกำแพงเมืองเอง

 

5.ไนจีเรีย เมื่อแอฟริกาต้องเลือกระหว่างไฟฟ้ากับหนี้ก้อนใหม่

ไนจีเรียคือประเทศที่สะท้อนภาพรวมของทวีปนี้ได้ดี จีนเป็นเจ้าหนี้ทวิภาคีรายใหญ่ที่สุดของไนจีเรียมาต่อเนื่องหลายปี หนี้ที่ไนจีเรียเป็นหนี้จีนอยู่ที่ราวห้าพันล้านดอลลาร์ ซึ่งเมื่อเทียบกับหนี้ต่างประเทศทั้งหมดกว่า 50,000 ล้านดอลลาร์

อาจดูไม่มากนัก แต่ปัญหาคือหนี้ก้อนนี้ยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และธนาคารเพื่อการนำเข้าส่งออกของจีนครองสัดส่วนกว่าร้อยละ 80 ของหนี้ทวิภาคีทั้งหมดของไนจีเรีย

แต่หนี้สินไม่ใช่แผลเดียวที่ไนจีเรียได้รับจากความสัมพันธ์นี้ ย้อนไปก่อนหน้านั้นไนจีเรียเคยมีอุตสาหกรรมสิ่งทอที่แข็งแกร่งและเป็นแหล่งจ้างงานหลักของประเทศ แต่เมื่อผ้าและเสื้อผ้าสำเร็จรูปราคาถูกจากจีนทะลักเข้ามาอย่างต่อเนื่อง โรงงานสิ่งทอในประเทศแทบทั้งหมดต้องทยอยปิดตัว คนงานตกงานนับแสนคน กลายเป็นบาดแผลทางเศรษฐกิจที่ลึกไม่แพ้ตัวเลขหนี้สินเลย

รูปแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับห้าประเทศที่เราพูดถึงวันนี้เท่านั้น เนปาลและบางส่วนของบังกลาเทศก็เจอปัญหาอุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องใช้ในบ้านถูกสินค้าจีนตีตลาดจนขาดดุลการค้าอย่างหนักเพราะพรมแดนติดกัน

เคนยาและกานาในแอฟริกาก็เจอพ่อค้าจีนเข้ามาเปิดร้านแข่งกับพ่อค้าท้องถิ่นตั้งแต่ระดับตลาดชุมชนจนเกิดกระแสต่อต้าน แม้แต่เม็กซิโกและบราซิลในละตินอเมริกาก็เคยผ่านช่วงที่อุตสาหกรรมรองเท้า ของเล่น และเครื่องจักรในประเทศถูกสินค้าจีนตีพ่ายจนโรงงานขนาดกลางและขนาดย่อมต้องปิดตัวไปจำนวนมาก

จุดร่วมของทุกประเทศเหล่านี้คือการไม่มีสินค้าเทคโนโลยีสูงหรือทรัพยากรที่จีนขาดไม่ได้ไปต่อรอง และไม่มีเกราะป้องกันทางภาษีหรือมาตรฐานสินค้าที่รัดกุมพอ เมื่อเจอสินค้าจีนที่ได้เปรียบทั้งขนาดการผลิตและแรงหนุนจากรัฐบาล จึงแข่งขันด้านราคาไม่ได้เลยสักประเทศ

 

แล้วประเทศไทยอยู่ตรงไหนในภาพนี้

ประเทศไทยกำลังเดินอยู่บนเส้นทางที่คล้ายกันมากกว่าที่หลายคนตระหนัก เพียงแต่เรายังไม่ถึงจุดวิกฤตเหมือนประเทศเหล่านั้น เราอยู่ในกลุ่มกลางที่ได้ประโยชน์จากการที่จีนย้ายฐานการผลิตเข้ามา มีการจ้างงานเพิ่มขึ้น มีนักท่องเที่ยวจีนหลั่งไหลเข้ามา แต่ในเวลาเดียวกันเราก็ขาดดุลการค้ากับจีนอย่างต่อเนื่อง เพราะสินค้าอุตสาหกรรม เครื่องใช้ไฟฟ้า และสินค้าแฟชั่นราคาถูกจากจีนทะลักเข้ามาเร็วกว่าที่ผู้ผลิตไทยจะปรับตัวทัน

ที่น่ากังวลยิ่งกว่านั้นคือรูปแบบการแทรกซึมทางเศรษฐกิจที่ไม่ได้มาในนามของรัฐบาลจีนโดยตรง แต่มาในรูปแบบธุรกิจนอมินีจีนที่ครอบคลุมตั้งแต่ธุรกิจขนส่งสินค้าศูนย์เหรียญที่กำลังบีบให้ผู้ประกอบการขนส่งไทยล้มหายตายจากไปทีละราย ไปจนถึงธุรกิจท่องเที่ยวศูนย์เหรียญที่นักท่องเที่ยวจีนใช้จ่ายเงินอยู่ในระบบนิเวศของทุนจีนเองทั้งหมดโดยที่เศรษฐกิจไทยแทบไม่ได้อานิสงส์

นี่คือรูปแบบการพังทลายของอุตสาหกรรมภายในแบบเงียบ ๆ ที่ไม่ต้องมีสัญญาเงินกู้ก้อนใหญ่ให้เห็นเป็นข่าวใหญ่โต แต่ผลลัพธ์ปลายทางไม่ต่างจากประเทศที่อุตสาหกรรมในประเทศถูกทำลายจนแข่งขันไม่ได้เลย

คำถามคือ ประเทศไทยจะยังคงเดินละเมออยู่ในเส้นทางนี้ต่อไปโดยไม่ตั้งคำถามอะไรเลยหรือ รัฐบาลแต่ละชุดที่ผ่านมาต่างเลือกที่จะมองข้ามปัญหาเหล่านี้ด้วยเหตุผลทางการเมืองและผลประโยชน์ระยะสั้น

สิ่งที่ประเทศอื่นในตอนนี้กำลังสอนเราคือ เมื่อการพึ่งพาเดินทางไปไกลเกินจุดหนึ่ง การถอยกลับแทบเป็นไปไม่ได้อีกต่อไป ลาวรู้ตัวว่าต้องพึ่งพาตัวเองแล้ว แต่ก็สายเกินไปเสียแล้วที่จะถอนตัวออกจากวงจรหนี้ กัมพูชาไม่มีท่าทีจะตั้งคำถามใด ๆ กับจีนเลยแม้แต่น้อย เมียนมากลายเป็นประเทศที่อธิปไตยทางเศรษฐกิจแทบไม่เหลือ

สิ่งเดียวที่จะหยุดยั้งไม่ให้ประเทศไทยเดินซ้ำรอยเดิมได้ คือประชาชนที่ตื่นรู้และตั้งคำถามอย่างต่อเนื่องว่าใครได้ประโยชน์จริงจากความสัมพันธ์นี้ และใครคือผู้ที่ต้องแบกรับผลกระทบในระยะยาว

 

ที่มา: เพจ “จับสายลับ” https://www.facebook.com/share/p/14knGYpPLMX/


r/thaithai • • 3d ago

พูดคุย [Rant] ขึ้นตอนคนลำบาก หมดสัมปทานก็ต่อยันเหลน สร้างด้วยเงินประชาสัมปทานให้กินกันไป

Post image
18 Upvotes

r/thaithai • • 3d ago

เรื่องทั่วไป ราคาบ้านไม่ลดแม้น้ำท่วม

Post image
0 Upvotes

จากปรากฏการณ์น้ำท่วมใหม่เมื่อในช่วงวันที่ 24-28 กันยายน 2569 ทำให้เกิดข้อวิตกว่าราคาอสังหาริมทรัพย์โดยเฉพาะที่อยู่อาศัยจะตกต่ำลง  แต่ในความเป็นจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ (ยกเว้นบ้านที่เสียหายจากน้ำท่วมหนัก) ทั้งนี้เป็นผลจากการศึกษาของ ดร.โสภณ พรโชคชัย ประธานกรรมการบริหาร  ศูนย์ข้อมูลวิจัยและประเมินค่าอสังหาริมทรัพย์ไทย บจก. เอเจนซี่ ฟอร์ เรียลเอสเตท แอฟแฟร์ส ที่สำรวจไว้ในเดือนกรกฎาคม และตุลาคม 2555 จากกรณีน้ำท่วมใหญ่ในปี 2554

จากการศึกษาพบว่า ราคาบ้านในโครงการต่อไปนี้ ซึ่งอยู่ในพื้นที่น้ำท่วมหนัก ราคายังเท่าเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง ในช่วงเดือนกรกฎาคม 2554 ถึงกรกฎาคม 2555 และจากการสำรวจอีกครั้งในช่วงเดือนตุลาคม 2555 ก็ยังราคาเท่าเดิม

- บ้านเดี่ยว 2 ชั้น  ในโครงการหมู่บ้าน อนันดา ถนน รังสิต-คลองสาม/ถนนเลียบคลองสาม ขนาดที่ดิน 63.7 ตารางวา ขนาดอาคาร 117.5 ตารางเมตร ราคาหลังละ  3.5  ล้านบาท

- บ้านแฝด 1 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน ราชพฤกษ์ 2 ถนน รังสิต-คลองสาม/ถนนเลียบคลองสาม ขนาดที่ดิน 37.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 54.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  1.1  ล้านบาท

- ทาวน์เฮาส์ 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน พฤกษาวิลล์ ถนน รังสิต-คลองสี่/ถนนรังสิต-นครนายก ขนาดที่ดิน 18.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 73.5 ตารางเมตร ราคาหลังละ  1.4  ล้านบาท

- บ้านเดี่ยว 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน ชมฟ้า ถนน รังสิต-คลองสาม/ถนนรังสิต-นครนายก ขนาดที่ดิน 98.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 125.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  3.5  ล้านบาท

- บ้านดี่ยว 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน พฤกษาวิลเลจ 9 ถนน รังสิต-คลองสาม/ถนนเลียบคลองสาม ขนาดที่ดิน 51.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 99.7 ตารางเมตร ราคาหลังละ  3.3  ล้านบาท

- บ้านเดี่ยว 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน สัมมากร รังสิต คลอง 2 ถนน รังสิต-คลองสาม/ถนนเลียบคลองสาม ขนาดที่ดิน 53.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 115.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  2.9  ล้านบาท

- ทาวน์เฮาส์ 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน คลองหลวงเมืองใหม่ ถนน คลองหลวง/ถนนคลองหลวง  ขนาดที่ดิน 21.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 89.5 ตารางเมตร ราคาหลังละ  1.8  ล้านบาท

- ทาวน์เฮาส์ 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน ไทยธานี  ถนน นวนคร/ถนนนวนคร 1/ถนนพหลโยธิน ขนาดที่ดิน 18.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 73.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  0.9  ล้านบาท

- บ้านเดี่ยว 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน สินธร ถนน รังสิต-ปทุม/ถนนรังสิต-ปทุมธานี ขนาดที่ดิน 68.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 121.3 ตารางเมตร ราคาหลังละ  2.2  ล้านบาท

- บ้านเดี่ยว 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน ปาริชาติ ถนน บางคูวัด /ถนนบางบัวทอง-บางคูวัด ขนาดที่ดิน 62.9 ตารางวา ขนาดอาคาร 125.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  3.2  ล้านบาท

- บ้านเดี่ยว 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน พฤกษาวิลเลจ แจ้งวัฒนะ -ราชพฤกษ์ ถนน บางคูวัด-วัดเตย/ถนนชัยพฤกษ์ ขนาดที่ดิน 50.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 110.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  3.0  ล้านบาท

- บ้านเดี่ยว 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน ชวนชื่น กอล์ฟ วิลเลจ ถนน บางคูวัด-ปทุมธานี/ถนนกรุงเทพ-ปทุมธานี ขนาดที่ดิน 60.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 120.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  3.7  ล้านบาท

- บ้านเดี่ยว 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน ชัยพฤกษ์ 2 ถนน บางคูวัด /ถนนบางบัวทอง-บางคูวัด ขนาดที่ดิน 60.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 95.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  3.4  ล้านบาท

- ทาวน์เฮาส์ 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน เสนาแกรนด์โฮม ถนน บางพูน /ถนนซ่อมสร้าง ขนาดที่ดิน 18.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 74.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  1.1  ล้านบาท

- ทาวน์เฮาส์ 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน เอเซียโฮมทาวน์ 1 ถนน บางบัวทอง/ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ขนาดที่ดิน 16.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 63.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  0.7  ล้านบาท

- ทาวน์เฮาส์ 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน พฤกษา 12  ถนน รังสิต-คลองสาม/ถนนเลียบคลองสาม ขนาดที่ดิน 18.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 76.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  0.8  ล้านบาท

- บ้านเดี่ยว 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน สินบดี ถนน บางบัวทอง/ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ขนาดที่ดิน 60.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 125.5 ตารางเมตร ราคาหลังละ  3.5  ล้านบาท

- บ้านเดี่ยว 2 ชั้น ในโครงการหมู่บ้าน ลัดดารมย์ ชัยพฤกษ์-แจ้งวัฒนะ ถนน บางบัวทอง/ถนนชัยพฤกษ์ ขนาดที่ดิน 106.0 ตารางวา ขนาดอาคาร 150.0 ตารางเมตร ราคาหลังละ  10.4  ล้านบาท

 การที่ราคาบ้านเท่าเดิม ขณะที่โดยเฉลี่ยของกรุงเทพมหานครราคาบ้านเพิ่มขึ้น 4-5% นั้น อาจดูเหมือนกับว่าราคาบ้านลดลง  แต่อย่างไรก็ตาม ราคาบ้านในพื้นที่น้ำไม่ท่วม และตั้งอยู่ห่างไกลฝั่งตะวันออกของกรุงเทพมหานคร ราคาก็ไม่เพิ่มขึ้นเช่นกัน  การที่ราคาบ้านเพิ่มขึ้น 4-5% ในเขตกรุงเทพมหานครนั้น เป็นผลจากการเพิ่มขึ้นของราคาห้องชุดในเขตเมืองมากกว่า

สำหรับราคาขายบ้านในพื้นที่ที่ถูกน้ำท่วมหนักพบว่า ราคาบ้านยังคงที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก  อย่างไรก็ตาม หากเป็นในบางประเภทและบางระดับราคา ราคาอาจปรับเพิ่มหรือลดบ้าง ดังนี้:

ทั้งนี้ 5 อันดับแรกที่ลดลงมากเป็นพิเศษได้แก่

- ห้องชุด ทำเล A1 : นวนคร คลองรพีพัฒน์ ราคา 1.050 ล้านบาท ลดลงเป็น 0.889 ล้านบาท หรือลดลงถึง -15.3%

- บ้านเดี่ยว ทำเล A2 : บางขัน คลองหลวง ราคา 2.190 ล้านบาท ลดลงเป็น 1.875 ล้านบาท หรือลดลงถึง -14.4%

- บ้านเดี่ยว ทำเล A5 : รังสิต คลอง 7-16 ราคา 2.600 ล้านบาท ลดลงเป็น 2.229 ล้านบาท หรือลดลงถึง -14.2%

- บ้านเดี่ยว ทำเล N8 : สามโคก เสนา ราคา 3.400 ล้านบาท ลดลงเป็น 3.006 ล้านบาท หรือลดลงถึง -11.6%

- บ้านเดี่ยว ทำเล N2 : ถนนวงแหวนรอบนอก คลองมหาสวัสดิ์ ราคา 23.800 ล้านบาท ลดลงเป็น 22.000 ล้านบาท หรือลดลงถึง -7.6%

- บ้านเดี่ยว ทำเล M2 : ถนนวงแหวนรอบนอก บางแวก ราคา 11.790 ล้านบาท ลดลงเป็น 10.900 ล้านบาท หรือลดลงถึง -7.5%

 

สำหรับ 5 อันดับแรกที่ราคาเพิ่มขึ้นสูงสุด ได้แก่

- บ้านเดี่ยว ทำเล A5 : รังสิต คลอง 7-16 ราคา 3.100 ล้านบาท เพิ่มขึ้นเป็น 3.265 ล้านบาท หรือเพิ่มขึ้น 5.3%

- ทาวน์เฮาส์ ทำเล B2 : สรงประภา ราคา 1.594 ล้านบาท เพิ่มขึ้นเป็น 1.699 ล้านบาท หรือเพิ่มขึ้น 6.6%

- ทาวน์เฮาส์ ทำเล M3 : ทวีวัฒนา - พุทธมณฑลสาย 4 ราคา 1.890 ล้านบาท เพิ่มขึ้นเป็น 2.050 ล้านบาท หรือเพิ่มขึ้น 8.5%

- บ้านแฝด ทำเล N3 : รัตนาธิเบศร์ ท่าอิฐ ราคา 2.587 ล้านบาท เพิ่มขึ้นเป็น 2.890 ล้านบาท หรือเพิ่มขึ้น 11.7%

- ตึกแถว ทำเล N7 : ลาดหลุมแก้ว ราคา 1.205 ล้านบาท เพิ่มขึ้นเป็น 1.353 ล้านบาท หรือเพิ่มขึ้น 12.3%

 

ยิ่งกว่านั้นเมื่อตรวจสอบกลุ่มที่อยู่อาศัยที่สร้างเสร็จมา 20 ปีแล้ว ว่ามีราคาเปลี่ยนแปลงอย่างไรบ้างในช่วงก่อนน้ำท่วม (มิถุนายน 2554) และช่วงมิถุนายน 2555  พบว่าราคาก็แทบไม่เปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด

ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่า น้ำท่วมในช่วงปลายปี พ.ศ.2554 ที่ผ่านมา ไม่ได้ทำให้ราคาที่อยู่อาศัยลดลงแต่อย่างใด  โดยเฉพาะที่อยู่อาศัยระดับราคาปานกลาง สำหรับผู้อยู่อาศัยทั่วไป  แต่สำหรับที่อยู่อาศัยราคาแพง บางส่วนอาจจะย้ายออกเพราะมีฐานะดี สามารถเลือกซื้อบ้านได้ในทำเลอื่น เป็นต้น  ในกรณีน้ำท่วมในปลายเดือนกันยายน 2569 ก็คงเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ดร.โสภณ จะได้ออกสำรวจและนำผลมานำเสนอต่อไป สังคมจึงไม่ควรตื่นตระหนกในเรื่องนี้

ภัยธรรมชาติจึงไม่ได้ทำให้มูลค่าทรัพย์สินตก ยกเว้นอาจเกิดภาวะตกใจชั่วคราวเท่านั้น


r/thaithai • • 4d ago

มีม ความรู้สึกของผมเมื่อผมอยู่ในประเทศไทย

18 Upvotes

r/thaithai • • 3d ago

คำถาม ขอคำปรึกษาเกี่ยวกับการเลือกซื้อตู้เย็นหน่อยครับ

3 Upvotes

พอดีเพิ่งเคยซื้อเองครั้งแรก มีอะไรอยากจะแนะนำเกี่ยวกับการเลือกซื้อไหมครับ

ตอนนี้เห็นคร่าวๆน่าจะมีเรื่อง ขนาด cube, ขนาด dimension, ประเภท 2 ประตู/หลายประตู, ช่องฟรีสบน/ล่าง, no frost, inverter แต่ผมคงไม่เอาพวกทำน้ำแข็งอัตโนมัติอะไรอยู่แล้วแหละ

ขอบคุณครับ


r/thaithai • • 4d ago

ข่าว สารปนเปื้อนในอาหาร

20 Upvotes

ส่งออกไม่ได้ คนในประเทศไม่กล้ากิน แต่อาจจะแปรรูปวนกลับมาอยู่ในห่วงโซ่อาหารของคนภายในประเทศได้ ขอให้ทุกท่านโชคดี


r/thaithai • • 4d ago

เรื่องทั่วไป ทองคำ/บิตคอยน์ทำให้รวยบนกระดาษ แต่ความมั่งคั่งยั่งยืนเริ่มที่อสังหาฯ

Post image
1 Upvotes

บทความนี้เขียนโดยคุณรติ รัตนสวัสดิ์ ส่งมาให้ผม (ดร.โสภณ พรโชคชัย) ผมเห็นว่าเป็นประโยชน์ต่อผู้อ่าน จึงขออนุญาตนำมาลงไว้ ณ ที่นี้

1. ปัญหาของคนที่อยากรวย: เรากำลังสะสมราคา หรือกำลังสร้างความมั่งคั่ง?

โลกการเงินสมัยใหม่กำลังทำให้ผู้คนจำนวนมากเชื่อว่า ความร่ำรวยเกิดจากการซื้อสินทรัพย์ที่ราคาจะเพิ่มขึ้นในอนาคต ไม่ว่าจะเป็นทองคำ บิตคอยน์ หุ้น หรือสินทรัพย์ดิจิทัลประเภทต่าง ๆ แต่ผมอยากตั้งคำถามที่แตกต่างออกไปว่า หากเราตัดความคาดหวังเรื่องราคาที่จะสูงขึ้นในอนาคตออกไป สินทรัพย์ที่เราถือครองยังสามารถสร้างรายได้ให้เราได้หรือไม่?

ทองคำมีคุณสมบัติในการรักษามูลค่าในบางช่วงเวลา แต่ทองคำที่เก็บอยู่ในตู้เซฟไม่ได้สร้างค่าเช่า ไม่ได้ผลิตสินค้า และไม่ได้ให้บริการทางเศรษฐกิจด้วยตัวมันเอง ส่วนบิตคอยน์อาจสร้างผลตอบแทนมหาศาลให้แก่ผู้ซื้อในจังหวะที่เหมาะสม แต่ราคาที่ผันผวนก็สามารถทำให้ผู้ซื้ออีกกลุ่มหนึ่งขาดทุนอย่างรุนแรงได้เช่นกัน

การที่สินทรัพย์มีราคาสูงขึ้น ไม่ได้หมายความว่าทุกคนที่ถือสินทรัพย์นั้นจะร่ำรวย และการที่นักลงทุนบางคนทำกำไรได้ ก็ไม่ได้แปลว่าทุกคนจะสามารถทำกำไรในลักษณะเดียวกันได้ตลอดเวลา นี่คือความแตกต่างระหว่าง การทำกำไรจากการเปลี่ยนแปลงของราคา กับการสร้างความมั่งคั่งจากการเป็นเจ้าของทรัพย์สินที่มีประโยชน์ทางเศรษฐกิจ ผมจึงเสนอให้สังคมกลับมาพิจารณาอสังหาริมทรัพย์อย่างจริงจัง ไม่ใช่ในฐานะสินทรัพย์ที่มีแต่ราคาซื้อขาย แต่ในฐานะทรัพย์สินที่สามารถสร้างที่อยู่อาศัย พื้นที่ทำงาน บริการ และรายได้จากการใช้ประโยชน์จริง

2. เหตุใดทองคำและบิตคอยน์จึงไม่ได้เป็นคำตอบทั้งหมดของเงินเฟ้อ?

เงินเฟ้อหมายถึงการเพิ่มขึ้นของระดับราคาสินค้าและบริการโดยทั่วไป ซึ่งทำให้เงินจำนวนเท่าเดิมซื้อสินค้าและบริการได้น้อยลง เมื่อเผชิญเงินเฟ้อ ผู้คนจึงมองหาสินทรัพย์ที่สามารถรักษากำลังซื้อของตนเองได้ ทองคำมีประวัติการถูกใช้เป็นเครื่องเก็บรักษามูลค่า ขณะที่บิตคอยน์มีข้อจำกัดด้านอุปทานตามกลไกของระบบ ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่ผู้สนับสนุนมองว่ามันสามารถทำหน้าที่เป็นสินทรัพย์ทางเลือกได้

อย่างไรก็ตาม การมีอุปทานจำกัดไม่ได้รับประกันว่าราคาจะเพิ่มขึ้น และการที่ทองคำเคยรักษามูลค่าได้ในบางช่วงเวลาก็ไม่ได้รับประกันว่าจะชนะเงินเฟ้อในทุกช่วงเวลา นักลงทุนยังต้องเผชิญความเสี่ยงจากราคาซื้อ ราคาขาย ระยะเวลาถือครอง ต้นทุนการเก็บรักษา ค่าธรรมเนียม ภาษี และต้นทุนค่าเสียโอกาส

หากซื้อทองคำในราคาสูงแล้วต้องขายในช่วงที่ราคาลดลง นักลงทุนอาจขาดทุน แม้ว่าราคาทองคำในระยะยาวจะมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นก็ตาม ส่วนผู้ลงทุนในบิตคอยน์ต้องเผชิญความผันผวนที่อาจรุนแรงกว่า รวมถึงความเสี่ยงด้านเทคโนโลยีและการเก็บรักษาสินทรัพย์ ดังนั้น ผมไม่ได้เสนอว่าทองคำหรือบิตคอยน์ไม่มีประโยชน์ แต่เสนอว่า การถือครองสินทรัพย์เพื่อหวังให้ราคาขึ้น ไม่ควรถูกเข้าใจผิดว่าเป็นกลไกสร้างรายได้ที่แน่นอน

การรักษามูลค่ากับการสร้างรายได้เป็นคนละเรื่องกัน และการสร้างรายได้อย่างต่อเนื่องอาจเป็นองค์ประกอบสำคัญของความมั่งคั่งที่ผู้คนมองข้ามไป

3. อสังหาริมทรัพย์มีสิ่งที่ทองคำไม่มี นั่นคือความสามารถในการให้บริการและสร้างรายได้

ลองพิจารณาความแตกต่างระหว่างทองคำหนึ่งแท่งกับอาคารหนึ่งหลัง ทองคำสามารถเก็บรักษามูลค่าและนำไปขายได้ แต่หากเจ้าของต้องการรายได้จากทองคำที่ถือครองอยู่ โดยทั่วไปเขาต้องขายทองคำบางส่วน นำทองคำไปใช้เป็นหลักประกัน หรือทำธุรกรรมในรูปแบบอื่น ซึ่งแต่ละทางเลือกมีต้นทุนและความเสี่ยง ในทางกลับกัน อาคารที่ตั้งอยู่ในทำเลเหมาะสมอาจสร้างรายได้จากค่าเช่าได้ทุกเดือน หากมีผู้เช่าและรายรับเพียงพอเมื่อหักค่าใช้จ่ายแล้ว อสังหาริมทรัพย์จึงมีโอกาสสร้างผลตอบแทนจากหลายองค์ประกอบ ได้แก่

  1. รายได้จากการใช้ประโยชน์ เช่น ค่าเช่าที่อยู่อาศัย พื้นที่สำนักงาน อาคารพาณิชย์ หรือโรงแรมที่ดำเนินกิจการอย่างเหมาะสม
  2. การเพิ่มประสิทธิภาพของทรัพย์สิน เช่น การปรับปรุงอาคาร การบริหารต้นทุน การพัฒนาบริการ และการเพิ่มอัตราการเข้าพัก
  3. การเพิ่มมูลค่าจากการพัฒนา เช่น การปรับปรุงพื้นที่ที่เสื่อมโทรมให้กลับมาใช้ประโยชน์ได้ หรือการสร้างโครงการที่ตอบสนองความต้องการจริง
  4. มูลค่าคงเหลือของทรัพย์สิน ซึ่งเจ้าของอาจขายหรือส่งต่อให้บุคคลอื่นได้ในอนาคต ทั้งนี้ ราคาขายจริงอาจสูงขึ้นหรือลดลงได้

ความได้เปรียบของอสังหาริมทรัพย์จึงไม่ได้อยู่ที่ราคาจะขึ้นเสมอ แต่อยู่ที่ความสามารถในการเปลี่ยนทรัพย์สินให้เป็นบริการที่มีคนต้องการ และเปลี่ยนบริการนั้นให้เป็นกระแสเงินสด

นี่คือจุดที่ผมเห็นว่าอสังหาริมทรัพย์ควรได้รับความสนใจมากกว่าการมองเพียงราคาซื้อขายในตลาด

4. คนที่ร่ำรวยจากอสังหาริมทรัพย์ ไม่จำเป็นต้องรอให้ราคาที่ดินสูงขึ้น

สมมติว่าบุคคลหนึ่งซื้ออาคารเพื่อปล่อยเช่า เขาไม่ได้จำเป็นต้องขายอาคารทุกปีเพื่อพิสูจน์ว่าตนเองประสบความสำเร็จ หากอาคารสามารถสร้างรายได้สุทธิหลังหักค่าใช้จ่ายที่เหมาะสม เจ้าของก็มีโอกาสสะสมเงินทุนและนำรายได้นั้นไปลงทุนต่อได้ ในทางตรงกันข้าม ผู้ที่ซื้ออาคารในราคาสูงเกินไป ใช้เงินกู้มากเกินกำลัง หรือไม่สามารถหาผู้เช่าได้ อาจประสบปัญหาทางการเงิน แม้ทรัพย์สินจะยังมีราคาประเมินสูงอยู่ก็ตาม

ดังนั้น การเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ไม่ได้ทำให้ทุกคนร่ำรวยโดยอัตโนมัติ ความสามารถในการวิเคราะห์ทำเล อุปสงค์ ค่าเช่า ต้นทุนบำรุงรักษา ภาษี ดอกเบี้ย และภาระหนี้สินต่างหากที่เป็นตัวกำหนดผลลัพธ์สำคัญ

ผมต้องการเน้นว่า ความมั่งคั่งที่แท้จริงไม่ได้เกิดจากการมีโฉนดจำนวนมากเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการถือครองและบริหารทรัพย์สินอย่างมีประสิทธิภาพ

คนที่มีอสังหาริมทรัพย์สิบแห่งแต่มีหนี้สินสูงและกระแสเงินสดติดลบ อาจมีฐานะเปราะบางกว่าคนที่มีอสังหาริมทรัพย์เพียงแห่งเดียวแต่บริหารจนสร้างรายได้สุทธิได้อย่างสม่ำเสมอ จำนวนทรัพย์สินไม่ใช่ตัวแทนของความมั่งคั่ง หากทรัพย์สินเหล่านั้นไม่สามารถรองรับต้นทุนและภาระหนี้ของตัวเองได้

5. อสังหาริมทรัพย์มีความได้เปรียบตรงที่มนุษย์ยังต้องการพื้นที่สำหรับดำรงชีวิต

ไม่ว่าเทคโนโลยีจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร มนุษย์ยังต้องการที่อยู่อาศัย พื้นที่ทำงาน สถานที่ประกอบธุรกิจ และพื้นที่สำหรับบริการต่าง ๆ ความต้องการเหล่านี้ทำให้อสังหาริมทรัพย์มีความเชื่อมโยงกับเศรษฐกิจจริงอย่างใกล้ชิด อย่างไรก็ตาม ความต้องการพื้นที่ไม่ได้หมายความว่าอสังหาริมทรัพย์ทุกแห่งจะมีมูลค่าสูงขึ้น บ้านที่ไม่มีผู้ต้องการเช่า อาคารที่ตั้งอยู่ในทำเลซึ่งเศรษฐกิจหดตัว หรือโครงการที่สร้างเกินความต้องการ อาจกลายเป็นภาระมากกว่าทรัพย์สินที่สร้างรายได้

สิ่งที่ผู้ลงทุนต้องวิเคราะห์จึงไม่ใช่เพียงคำถามว่า ราคาที่ดินจะขึ้นหรือไม่ แต่ต้องถามว่าใครจะใช้ประโยชน์จากพื้นที่นั้น ใช้เพื่ออะไร สามารถจ่ายได้เท่าไร และความต้องการดังกล่าวจะดำรงอยู่ได้นานเพียงใด

อสังหาริมทรัพย์ที่ดีจึงไม่ใช่เพียงที่ดินที่มีราคาแพง แต่คือทรัพย์สินที่สามารถตอบสนองความต้องการของผู้คนได้อย่างเหมาะสมในราคาที่สอดคล้องกับกำลังซื้อ

6. ความแตกต่างระหว่างการเก็งกำไรกับการสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจ

ผมเสนอให้แบ่งแนวคิดเรื่องการลงทุนออกเป็นสองแนวทาง แนวทางแรกคือการซื้อสินทรัพย์โดยหวังว่าจะมีผู้ซื้อรายต่อไปยอมจ่ายในราคาที่สูงกว่าเดิม ผลตอบแทนหลักจึงขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงของราคาและความต้องการในตลาด ส่วนแนวทางที่สองคือการลงทุนในทรัพย์สินที่สามารถสร้างประโยชน์หรือรายได้จากการใช้งานจริง แม้ราคาขายจะไม่เพิ่มขึ้นในระยะสั้น ทรัพย์สินก็อาจยังมีคุณค่าทางเศรษฐกิจ หากสามารถให้บริการและสร้างรายได้สุทธิได้

ทั้งสองแนวทางมีอยู่ในอสังหาริมทรัพย์ ทองคำ และสินทรัพย์ประเภทอื่นในรูปแบบที่แตกต่างกัน แต่สำหรับอสังหาริมทรัพย์ ความสามารถในการให้เช่าและพัฒนาการใช้ประโยชน์เป็นช่องทางสร้างผลตอบแทนที่จับต้องได้มากกว่าการรอราคาขายเพียงอย่างเดียว

ประเด็นนี้สำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศ เพราะหากผู้คนมองอสังหาริมทรัพย์เป็นเพียงเครื่องมือเก็งกำไร ราคาที่ดินอาจเพิ่มขึ้นเร็วกว่ารายได้ของประชาชน ส่งผลให้การเข้าถึงที่อยู่อาศัยยากขึ้น แต่หากมีการลงทุนเพื่อสร้างที่อยู่อาศัยที่เหมาะสม พัฒนาพื้นที่ว่างให้เกิดประโยชน์ และบริหารอาคารให้ตอบสนองความต้องการจริง อสังหาริมทรัพย์ก็สามารถเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างงาน รายได้ และคุณภาพชีวิตได้

อสังหาริมทรัพย์ที่ดีควรสร้างทั้งความมั่งคั่งให้เจ้าของและประโยชน์ให้แก่ผู้ใช้พื้นที่ ไม่ใช่เพิ่มราคาโดยผลักภาระทั้งหมดไปให้คนรุ่นต่อไป

7. ทำไมผมจึงเห็นว่าอสังหาริมทรัพย์เป็นเส้นทางสร้างความมั่งคั่งที่ควรศึกษาอย่างจริงจัง

เมื่อเปรียบเทียบสินทรัพย์ต่าง ๆ ผมไม่ได้ต้องการตัดสินว่าทองคำหรือบิตคอยน์ไม่มีประโยชน์ เพราะสินทรัพย์เหล่านั้นอาจมีบทบาทในการกระจายความเสี่ยงและรักษามูลค่าของพอร์ตการลงทุนได้ แต่ผมต้องการชี้ให้เห็นว่า การสะสมสินทรัพย์ที่ไม่มีรายได้จากการใช้ประโยชน์ กับการสะสมทรัพย์สินที่สร้างกระแสเงินสด มีลักษณะทางเศรษฐกิจแตกต่างกัน ผู้ที่ต้องการความมั่งคั่งในระยะยาวควรถามตนเองว่า กำลังซื้อสินทรัพย์เพื่อรอให้ตลาดให้ราคาสูงขึ้น หรือกำลังสร้างระบบที่ทำให้ทรัพย์สินสามารถเลี้ยงดูตัวเองและสร้างรายได้ได้

อสังหาริมทรัพย์มีโอกาสทำหน้าที่ดังกล่าว แต่ต้องอาศัยความรู้ ความอดทน เงินทุนที่เหมาะสม และวินัยทางการเงิน โดยเฉพาะการไม่ก่อหนี้เกินความสามารถในการชำระ ผมจึงเห็นว่าความรู้ด้านอสังหาริมทรัพย์ควรได้รับการเผยแพร่ในฐานะความรู้ทางเศรษฐกิจที่ประชาชนเข้าถึงได้ ไม่ใช่จำกัดอยู่เฉพาะกลุ่มนักลงทุนรายใหญ่หรือผู้มีเงินทุนสูง ประชาชนควรเรียนรู้วิธีประเมินรายได้ค่าเช่า ต้นทุนรวม ผลตอบแทนสุทธิ ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย ความสามารถในการชำระหนี้ และความแตกต่างระหว่างราคาประเมินกับราคาที่ซื้อขายได้จริง

ความรู้เหล่านี้มีความสำคัญกว่าการบอกให้ประชาชนซื้ออสังหาริมทรัพย์โดยไม่พิจารณาความเสี่ยง

8. ข้อเสนอ: ยกระดับความรู้เรื่องอสังหาริมทรัพย์ให้เป็นความรู้เรื่องการสร้างความมั่งคั่ง

ผมขอเสนอให้มีการผลักดันองค์ความรู้ด้านอสังหาริมทรัพย์ในมิติที่กว้างกว่าการซื้อบ้านหรือการลงทุนในที่ดิน โดยเชื่อมโยงเข้ากับการสร้างรายได้ การบริหารสินทรัพย์ และความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประชาชน

แนวทางที่ควรศึกษา ได้แก่

  • การเปรียบเทียบผลตอบแทนสุทธิระยะยาวระหว่างอสังหาริมทรัพย์ ทองคำ และบิตคอยน์ โดยคำนึงถึงเงินเฟ้อ ภาษี ค่าธรรมเนียม ความเสี่ยง และต้นทุนค่าเสียโอกาส
  • การพัฒนาเครื่องมือคำนวณผลตอบแทนจากค่าเช่าหลังหักค่าใช้จ่ายจริง เพื่อป้องกันความเข้าใจผิดจากการพิจารณารายรับเพียงด้านเดียว
  • การศึกษาว่าอสังหาริมทรัพย์ประเภทใดสามารถตอบสนองความต้องการที่อยู่อาศัยและสร้างรายได้ได้อย่างยั่งยืน
  • การส่งเสริมความรู้เรื่องการใช้หนี้อย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้ประชาชนกลายเป็นเจ้าของทรัพย์สินที่มีมูลค่าสูงแต่ไม่สามารถชำระภาระหนี้ได้
  • การพัฒนาหลักคิดเรื่องอสังหาริมทรัพย์ที่สร้างประโยชน์แก่ทั้งเจ้าของ ผู้เช่า ชุมชน และเศรษฐกิจโดยรวม

ผมเห็นว่าแนวทางนี้จะทำให้การส่งเสริมอสังหาริมทรัพย์มีความหมายมากกว่าการส่งเสริมให้ราคาที่ดินเพิ่มขึ้น เพราะเป้าหมายที่แท้จริงควรเป็นการสร้างทรัพย์สินที่มีประโยชน์ สร้างรายได้ และเพิ่มความสามารถทางเศรษฐกิจให้แก่ประชาชน

บทสรุป: อย่าถามเพียงว่าสินทรัพย์จะมีราคาเท่าไร แต่จงถามว่ามันสร้างอะไรให้คุณได้บ้าง

ทองคำอาจมีค่า บิตคอยน์อาจสร้างผลตอบแทนสูง และอสังหาริมทรัพย์ก็อาจขาดทุนได้เช่นเดียวกัน ไม่มีสินทรัพย์ประเภทใดรับประกันความร่ำรวยให้ทุกคน แต่ความแตกต่างที่ผมต้องการเน้นคือ อสังหาริมทรัพย์เปิดโอกาสให้เจ้าของสร้างมูลค่าผ่านการใช้ประโยชน์จริง การบริหารพื้นที่ และการสร้างกระแสเงินสด โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาการขายในราคาที่สูงขึ้นเพียงอย่างเดียว

หากซื้อที่ดินแล้วปล่อยทิ้งไว้โดยไม่มีแผน อสังหาริมทรัพย์นั้นอาจเป็นเพียงการเดิมพันกับราคา แต่หากพัฒนาทรัพย์สินให้ตอบสนองความต้องการจริง บริหารต้นทุนได้ และสร้างรายได้สุทธิอย่างเหมาะสม ทรัพย์สินนั้นก็อาจกลายเป็นรากฐานของความมั่งคั่งในระยะยาว

ผมจึงอยากชวนสังคมเปลี่ยนคำถามจาก “ซื้ออะไรแล้วราคาจะขึ้น?” ไปสู่ “สร้างหรือถือครองอะไรแล้วสามารถสร้างประโยชน์และรายได้อย่างยั่งยืน?” เพราะในท้ายที่สุด ความมั่งคั่งไม่ได้วัดจากตัวเลขที่ปรากฏบนหน้าจอเพียงอย่างเดียว แต่ต้องพิจารณาด้วยว่าเรามีทรัพย์สินที่สร้างประโยชน์ มีรายได้รองรับภาระค่าใช้จ่าย และมีความสามารถในการดำรงชีวิตโดยไม่ต้องพึ่งพาการขายสินทรัพย์ทุกครั้งที่ต้องการเงินหรือไม่

สำหรับผม อสังหาริมทรัพย์ที่สร้างรายได้จากการใช้ประโยชน์จริง คือหนึ่งในเส้นทางสำคัญที่ควรศึกษาเพื่อสร้างความมั่งคั่งอย่างมีรากฐาน ไม่ใช่เพราะราคาจะขึ้นตลอดไป แต่เพราะเราสามารถทำให้ทรัพย์สินสร้างคุณค่าทางเศรษฐกิจได้


r/thaithai • • 5d ago

เรื่องทั่วไป One Bangkok สามารถสร้างสูงๆ ได้เพราะการแก้ข้อกำหนด กทม.

Post image
3 Upvotes

แปลกมาก พอกระทรวงการคลังให้เจ้าสัวเจริญสร้างโรงแรมให้ครบตามสัญญาบริหารศูนย์สิริกิติ์ อยู่ๆ ก็มีข้อกำหนดการใช้ที่ดินออกมาว่ารอบสวนเบญจกิติ ห้ามสร้างสูง กระทรวงการคลังเลยจ๋อย แต่ข้อกำหนดนี้คลุมไปถึงโรงเรียนเตรียมทหาร พอเจ้าสัวได้บริหารที่โรงเรียนเตรียมทหาร อยู่ๆ ข้อกำหนดนี้ก็ยกเลิกพื้นที่นั้นเสียเลย กลายเป็นว่าเจ้าสัวสามารถสร้างตึกสูงได้แล้ว นี่คือ "อภินิหารทางกฎหมาย" ใช่หรือไม่

ปี 2543 "เจ้าสัวเจริญ" เริ่มเข้ามาถือหุ้น บจก.บจก.เอ็น.ซี.ซี. แมนเนจเมนท์ แอนด์ ดิเวลลอปเมนท์ (NCC) หลังจากเครือชินวัตรขายหุ้นไป (http://bit.ly/2l1IhHr) โดยตามสัญญา NCC ต้องก่อสร้างอาคารโรงแรมระดับ 4-5 ดาว ไม่ต่ำกว่า 400 ห้อง พร้อมที่จอดรถไม่ต่ำกว่า 3,000 คัน และพื้นที่เพื่อการพาณิชย์ไม่ต่ำกว่า 28,000 ตารางเมตร (http://bit.ly/2kvM7wk) แต่ NCC ลังเลไม่มั่นใจในการลงทุน (http://bit.ly/2jUjntY) ทางราชการก็พยายามให้ NCC ปฏิบัติตามสัญญาเรื่อยมาดังที่อธิบดีได้ให้สัมภาษณ์ไว้

ปี 2546 (23 เมษายน) จู่ๆ ในระหว่างการเจรจาก็มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องกําหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง ใช้หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในบริเวณสวนเบญจกิติฯ (สร้างในโอกาสเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ ในวาระพระชนมายุครบ 60 พรรษา) และต่อมาได้เปลี่ยนเป็น ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่อง กําหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง ใช้หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในบริเวณสวนเบญจกิติฯ พ.ศ. 2547 ซึ่งระบุว่าห้ามสร้างอาคารที่มีความสูงเกิน 23 เมตร (http://bit.ly/2kvozU0) การนี้ก็เท่ากับว่า NCC ไม่ต้องสร้างโรงแรมโดยไม่ผิดข้อตกลงกับทางกระทรวงการคลังอย่างน่าฉงน

ปี 2557 (21 สิงหาคม) ปรากฏว่า “เจ้าสัวเจริญ” คว้าพื้นที่ “ร.ร.เตรียมทหารเดิม” ผุดคอมเพล็กซ์กว่าหมื่นล้านบาท สร้าง “แลนด์มาร์ก” ใหม่ของกรุงเทพฯ (http://bit.ly/2kuRewe)

ปี 2557 (11 กันยายน) ก็มีการออกข้อกำหนด 2557 ให้พื้นที่บริเวณโรงเรียนเตรียมทหารที่ได้รับผลกระทบให้สร้างสูงไม่เกิน 45 เมตรตามข้อกำหนด ปี 2546/7 ไม่ต้อง "รับกรรม" จำกัดความสูงอย่าง "ไร้เหตุผล" รองรับเท่าที่ควรอีกต่อไป ยกเว้นบริเวณที่แต่เดิมจะสร้างโรงแรม ยังคงไว้ (http://bit.ly/2kmjgas)

ตามเส้นเวลาข้างต้น แลดูคล้ายกับว่าการผังเมืองของประเทศเรา เอื้อประโยชน์ต่อนักธุรกิจใหญ่ชอบกล หรืออาจเป็นเพียงความบังเอิญ ก็คงต้องให้แต่ละบุคคลใช้วิจารณญาณเอาเอง

สำหรับข้ออ้างของผังเมืองในการออกข้อกำหนดนี้ก็คือการมีสวนเบญจกิติ ก็ควรทำให้บริเวณโดยรอบไม่สามารถสร้างสูงได้ เพื่อให้สวนดูสง่างาม ทั้งที่เป็นที่ดินอยู่ใจกลางเมือง ราคาแสนแพง แต่ไม่ให้สร้างสูง ทั้งที่โดยรอบสวนเบญจกิติ ก็มีการสร้างตึกสูงมากมายอยู่แล้ว และไม่เห็นเป็นการทำลายทัศนียภาพของสวนเสียที่ไหน การออกข้อกำหนดผังเมืองแบบนี้กลายเป็นการ "เข้าทาง" กับ NCC  ทำให้ NCC ไม่ต้องปฏิบัติตามสัญญาที่ให้ไว้ โดยอาศัยข้ออ้างด้านผังเมืองหรือไม่ ที่สำคัญการออกข้อกำหนดนี้ถือเป็นการอ้างเบื้องสูงหรือไม่ การห้ามสร้างรอบสถานที่สำคัญ เช่น วังหลวง หรืออนุสาวรีย์สำคัญ เป็นสิ่งที่เราท่านเข้าใจได้ แต่การห้ามสร้างรอบสวนเป็นสิ่งที่น่าฉงนเป็นอย่างยิ่ง

การสร้างสวนเบญจกิติขึ้นมานี้เป็นสิ่งที่ดี แต่ควรส่งเสริมการใช้มากกว่านี้ แต่ทุกวันนี้มีคนใช้สอยในวันธรรมดา 500 คน และในวันหยุดราชการ 1,000 คนโดยประมาณ (http://bit.ly/2jC5NP7) ถ้าผังเมืองไทยอนุญาตมีการก่อสร้างโดยรอบแบบเดียวกับสวน Central Park ในนครนิวยอร์ก ก็คงทำให้มีคนมาใช้บริการมากขึ้น สวนก็จะมีประโยชน์มากขึ้น

อีกกรณีหนึ่งคือที่ดินข้าง "นวมินทร์ซิตี้อะเวนิว" ของ "เจ้าสัวเจริญ" เป็นกรณีหนึ่งที่อาจถือเป็น "อภินิหารทางกฎหมาย" อันที่จริงกรณีศึกษาของทีซีซีแลนด์ ที่ว่าจะทำศูนย์ประชุมในบริเวณนี้นับเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม แต่ตอนจัดทำผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ.2556 เจ้าของที่ดินนับพันๆ รายขอให้ทางราชการแก้ไข "สี" เพื่อให้ใช้ประโยชน์ได้เหมาะสมกับเพื่อนบ้านบ้าง แต่ก็ไม่ได้รับการใส่ใจ แต่กรณีที่ดินเจ้าสัว กลับได้รับการแก้ไข ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามีการไปร้องขอหรือไม่ การแก้ไขก็เป็นไปตามสมควร แต่ควรให้ประชาชนมีส่วนร่วมด้วย

เมื่อเร็วๆ นี้มีข่าวที่น่าสนใจว่า ขณะนี้ บจก.ทีซีซี เวิลด์ ในเครือทีซีซีแลนด์ ซึ่งเป็นบริษัทพัฒนาที่ดินของนายเจริญ สิริวัฒนภักดี กำลังลงทุนก่อสร้างโครงการนวมินทร์ เฟส 1 บนที่ดินผืนใหญ่กว่า 100 ไร่ สองฝั่งถนน บริเวณข้างและตรงข้ามโครงการนวมินทร์ซิตี้ อเวนิว โดยด้านหน้าของที่ดินทั้งสองแปลงนี้ติดถนนประเสริฐมนูกิจ หน้ากว้าง 300-400 เมตร และมีความลึกนับร้อยเมตร โดยจะพัฒนาเป็นอาคารศูนย์การประชุมและแสดงสินค้า อาคารสำนักงาน โรงแรม 200 ห้อง และที่จอดรถกว่า 2,000 คัน และขณะนี้อยู่ระหว่างก่อสร้างงานฐานรากและพื้นชั้นใต้ดิน (http://goo.gl/xvyMTo)

อย่างไรก็ตามในผังเมืองเดิมฉบับปี 2549 (http://goo.gl/WqmkXv) ระบุไว้ว่าในพื้นที่ตั้งโครงการนี้เป็นที่ดินประเภท ย.4 ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยซึ่งไม่ใช่อาคารขนาดใหญ่ อาคารสูง หรืออาคารขนาดใหญ่พิเศษ เป็นต้น สำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการอื่น ให้ใช้ได้ไม่เกินร้อยละสิบของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ ทั้งนี้ที่ดินประเภทนี้ ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด เช่น ศูนย์ประชุมหรืออาคารแสดงสินค้า เป็นต้น และระบุว่า การใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทนี้ให้มีอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดินไม่เกิน 3:1

อย่างไรก็ตาม ตามผังเมืองใหม่ปี 2556 นี้ (http://goo.gl/7JB896) อยู่ๆ ก็เปลี่ยนที่ดินว่างเปล่าบริเวณนี้ ซึ่งรายล้อมไปด้วยบ้านเดี่ยวที่มีความหนาแน่นน้อยตามแบบที่อยู่อาศัยในย่านชานเมือง เปลี่ยนเป็นที่ดินประเภท พ.3 หรือที่ดินประเภทพาณิชยกรรม การใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทนี้ มีอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดินไม่เกิน 7:1

ท่านเชื่อหรือไม่อยู่ดีๆ สำนักผังเมือง กรุงเทพมหานครก็ใจดี "วาดสี" ให้พื้นที่บริเวณที่ดินรกร้างว่างเปล่านี้ ให้เป็นพื้นที่พาณิชยกรรมประเภท พ.3 ซึ่งมีศักดิ์และสิทธิ์เหนือกว่าพื้นที่พาณิชยกรรมประเภท พ.1 อย่างมหาศาล ทั้งที่ตรงนี้เป็นที่รกร้างว่างเปล่า มีแค่โครงการนวมินทร์ซิตี้ อเวนิว ตั้งอยู่ ลองมาดูโดยรอบ เช่น แยกลาดปลาเค้า-รามอินทรา แยกนวมินทร์-นวลจันทร์ บริเวณคริสตัลพาร์ค ถ.เอกมัย-รามอินทรา แยกโชคชัย 4-ลาดพร้าว แยกเกษตร-พหลโยธิน ซึ่งทั้งหมดนี้เจริญกว่า ยังถูกกำหนดให้เป็นที่ดินประเภท พ.1 บริเวณแฟชั่นไอส์แลนด์ที่เจริญสุดๆ ยังกำหนดให้เป็นที่ดินประเภท พ.2 มีศักดิ์และสิทธิ์น้อยกว่าที่ดินว่างเปล่านี้ หรือตลาดสายเนตร กม.8 ซึ่งเป็นย่านพาณิชยกรรมชัดเจน ก็ยังจัดให้เป็นแค่เขตที่อยู่อาศัย ย.4

จะแก้สีผังเมืองเพื่อใครหรือไม่อย่างไร ผมคงไม่ไปเกี่ยวด้วย เอาเป็นว่าเอกชนรายใดจะขอแก้ ซึ่งหากเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม ก็ควรแก้ให้เขา และที่ผ่านมามีเจ้าของที่ดินมากหลายนับพันๆ รายมาขอให้กรุงเทพมหานครแก้ แต่ไม่ได้รับการแก้ไข หรือพวกเขาไม่ใหญ่พอหรืออย่างไร หรือนี่คืออภินิหารทางกฎหมายเฉพาะผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น

แต่การแก้ให้สามารถสร้างอาคารสูงๆ ในใจกลางเมืองได้ ก็เป็นสิ่งที่ดี เพราะเมืองจะได้ไม่ขยายออกไปในแนวราบไม่สิ้นสุด


r/thaithai • • 5d ago

ข่าว ถ้าเขมรเอาสารพิษมาทิ้งในประเทศคู่อริ=ใจเหี้ยม แล้วข้าราชการไทยหลับตาปล่อยให้โรงงานเถื่อนปล่อยสารพิษทำลายประเทศตัวเองจะเรียกว่าอะไร?

4 Upvotes

r/thaithai • • 5d ago

พูดคุย ที่ผ่านมาปีที่ดีที่สุดของคุณคือปีไหน?

2 Upvotes

ให้เลือกได้เพียง 1 ปี และขอเหตุผลครับ


r/thaithai • • 6d ago

คำถาม คำว่า "เสร่อ" ในนิยามของทุกคนคืออะไรครับ

6 Upvotes

r/thaithai • • 5d ago

พูดคุย ทำไมเวลาเราพิมพ์ถึงคนผิวสีนิดหน่อย ฝ่ายซ้ายตะวันตกชอบหาว่าเป็น Racist ครับ

0 Upvotes

ทั้งที่ผมพิมพ์แค่ว่า ผมไม่ชอบที่เอาคนผิวสีมาเล่นบทคนผิวขาว และอยากให้ Live action คัดเลือกนักแสดงตรงตามหนังสือ

ผมยกตัวอย่างบทที่เอาคนผิวสีมาเล่นเป็นคนผิวขาว Severus Snape ใน Harry Potter ที่จะมาเป็นซีรี่ส์กับ Roland ในหนังเรื่อง Dark Tower

คนพวกนี้ตีความยังไม่แตกเลยแล้วชอบคิดว่าตัวเองฉลาด


r/thaithai • • 6d ago

เรื่องทั่วไป คิดย้ายเมืองหลวงเพราะกลัวน้ำท่วม บทเรียนจากจาการ์ตา

Post image
1 Upvotes

บางคนกลัวว่าต่อไปน้ำจะท่วมกรุงเทพมหานครเพราะการเพิ่มขึ้นของน้ำทะเลและการทรุดตัวลงของแผ่นดิน จึงมีแนวคิดที่จะย้ายเมืองหลวง  ผมเพิ่งกลับจากการเยือนกรุงจาการ์ตาที่เขาก็คิดจะย้ายเมืองหลวง ซึ่งผมเคยวิเคราะห์ไว้แต่แรกแล้วว่าเป็นความคิดที่ผิดมหันต์

ประธานาธิบดี โจโก วีโดโด (Joko Widodo) ได้ประกาศแผนการย้ายเมืองหลวงอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2562 หรือเมื่อ 7 ปีก่อนไปยังจังหวัดกาลิมันตันตะวันออก บนเกาะบอร์เนียว หรือที่เรียกว่า “กรุงนูซันตารา” (Nusantara) ซึ่งพอผมเห็นแนวคิดนี้แล้ว ก็แสดงความไม่เห็นด้วยมาโดยตลอด เพราะอาจเป็นการสร้างปัญหามากกว่าจะแก้ปัญหา

อันที่จริงแนวคิดในการย้ายเมืองหลวงของอินโดนีเซียออกจากกรุงจาการ์ตามีมาตั้งแต่สมัยประธานาธิบดีซูการ์โน (Soekarno) ผู้นำคนแรกของประเทศ (ซึ่งดำรงตำแหน่งในช่วงปี พ.ศ. 2488–2510) ยุคเดียวกับจอมพล ป.พิบูลสงครามของไทยที่ก็คิดจะย้ายเมืองหลวงไปยังจังหวัดเพชรบูรณ์ (ก่อนหน้านี้วางแผนจะไป อ.พระพุทธบาท สระบุรี)  ในยุคซูการ์โนคิดย้ายเมืองหลวงไปยังเมืองปาลังการายา (Palangka Raya) บนเกาะบอร์เนียว แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะข้อจำกัดด้านงบประมาณและสถานการณ์ทางการเมืองในขณะนั้น

สาเหตุหลักของการย้ายเมืองหลวงจากกรุงจาการ์ตาบนเกาะชวา ไปยัง “กรุงนุสันตารา” ก็เพราะคิดถึงวิกฤตแผ่นดินทรุดและน้ำท่วม โดยกรุงจาการ์ตาเผชิญปัญหาแผ่นดินทรุดตัวเฉลี่ย 20 เซนติเมตรต่อปีจากการสูบน้ำบาดาล และคาดว่า 1 ใน 3 ของพื้นที่อาจจมอยู่ใต้น้ำทะเลภายในปี 2593 หรืออีก 24 ปีข้างหน้า นอกจากนี้ยังคำนึงถึงการกระจายความเจริญ โดยประสงค์จะลดการกระจุกตัวทางเศรษฐกิจและการพัฒนาที่อยู่อาศัยบนเกาะชวา ไปสู่ภูมิภาคอื่นของประเทศ

แล้วตอนนี้ “กรุงนุสันตารา” พัฒนาคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว โดยประมาณการว่าโครงการนี้จะแล้วเสร็จในปี 2588 หรืออีก 19 ปีข้างหน้า โดยในเฟสที่ 1 (ศูนย์กลางการปกครองหลัก KIPP) ทั้งนี้โครงสร้างพื้นฐานหลัก เช่น ทำเนียบประธานาธิบดี (Garuda Palace) อาคารกระทรวงประสานงาน ระบบน้ำ-ไฟ และถนนเชื่อมต่อหลัก เสร็จสิ้นไปแล้วในระดับที่พร้อมใช้งานเชิงสัญลักษณ์ (มีการจัดงานวันชาติและเปิดให้ข้าราชการบางส่วนเข้าอยู่อาศัยแล้ว)

ส่วนเฟสที่ 2 (เขตระบบราชการส่วนต่อขยาย) ได้แก่ โดยเน้นการสร้างอาคารรัฐสภา อาคารศาลฎีกา และที่พักอาศัยข้าราชการเพิ่มเติม โดยความคืบหน้าเฉพาะกลุ่มอาคารศาลและรัฐสภา (Judicial & Legislative complexes) อยู่ที่ประมาณ 12.4% - 15% โดยตั้งเป้าหมายจะผลักดันให้โครงสร้างพื้นฐานและการย้ายศูนย์กลางทางการเมืองนี้มีความพร้อมสมบูรณ์ภายในปี 2571

ท่านทราบหรือไม่ว่า งบประมาณรวมทั้งหมดของโครงการย้ายเมืองหลวงนี้อยู่ที่ประมาณ 35,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (1.115 ล้านล้านบาท) ซึ่งเป็นตัวเลขที่เป็นไปไม่ได้ เนื่องจากน้อยเกินจริง โดยรัฐบาลอินโดนีเซียตั้งเป้าใช้เงินจากงบประมาณแผ่นดิน ไม่เกิน 20% ของมูลค่าโครงการทั้งหมด ส่วนที่เหลืออีก 80% หวังระดมทุนจากการเป็นพันธมิตรระหว่างรัฐและเอกชน และการลงทุนจากภาคเอกชนทั้งในและต่างประเทศ

สำหรับเงินจากงบประมาณแผ่นดิน ที่ใช้ไปแล้ว: ในช่วงเฟสแรก (ปี 2565-2567) รัฐบาลได้เบิกจ่ายงบประมาณแผ่นดินไปแล้วประมาณ 4,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือ 158,400 ล้านบาท) ใช้สร้างโครงสร้างพื้นฐานหลัก และทำเนียบประธานาธิบดี อาคารกระทรวง และระบบสาธารณูปโภคพื้นฐาน และคาดว่าได้เงินจากการร่วมทุนของภาคเอกชนอีก ประมาณ 14,440 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (475,200 ล้านบาท)

อย่างไรก็ตามนับแต่มีรัฐบาลของประธานาธิบดีท่านใหม่คือ ปราโบโว ซูเบียนโต ก็ได้อนุมัติกรอบงบประมาณภาครัฐเพิ่มเติมเช่นกัน แต่จำนวนเงินอาจน้อยมากเมื่อเทียบกับแต่ก่อน และในความรู้สึกของประชาชนทั่วไป ซึ่ง 70% อยู่บนเกาะชวาเกาะเดียว ก็คือ เรื่อง “ศักดิ์ศรี” ที่อยู่ลึกๆ ในใจของประชาชน ว่าทำไมต้องย้ายไปในที่ๆ แทบไม่มีใครอยู่มาก่อนเลย แถมย้ายออกไปไกลถึง 1,200 กิโลเมตร ใช้เวลาบนเครื่องบิน 2 ชั่วโมงเศษและต้องเดินทางโดยรถยนต์อีกรวม 4 ชั่วโมง

ในประเทศต่างๆ ก็มีการแยกเมืองหลวงที่เป็นเมืองบริหารออกจากเมืองหลวงทางเศรษฐกิจ เช่น

- แคนาดา: ออตโตวา กับ โตรอนโต

- ไนจีเรีย: อาบูจา กับ ลากอส

- บราซิล: บราซิเลีย กับ เซาเปาโล

- ปากีสถาน: อิสลามาบัด กับการาจี

- ฟิลิปปินส์: เกซอนซิตี้ กับ มะนิลา

- มาเลเซีย: ปุตราจายา กับ กัวลาลัมเปอร์

- เมียนมา: เนปยีดอ กับ ย่างกุ้ง

- สหรัฐอเมริกา: วอชิงตันดีซี กับ นิวยอร์ก

- ออสเตรเลีย: แคนเบอร์รา กับ ซิดนีย์ เป็นต้น

อาจกล่าวได้ว่าเมืองหลวงราชการย้ายได้ แต่เมืองหลวงทางเศรษฐกิจคงย้ายไม่ได้ ยิ่งในกรณีการย้ายกรุงเทพมหานคร มีความเป็นไปไม่ได้อยู่ 2 ประการก็คือ

  1. ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล มีข้าราชการส่วนกลางอยู่ราว ๆ 1.2 ล้านคน การย้ายเมืองหลวงที่ต้องย้ายข้าราชการเหล่านี้ไป คงเป็นเรื่องยาก เพราะหากคูณด้วย 5 (รวมลูกเมียและผู้ที่ไปให้บริการค้าขายด้วย) ก็จะเป็นเมืองขนาด 6 ล้านคน การสร้างเมืองขนาดนี้จึงยากที่จะเป็นไปได้  ในกรณี “กรุงนูซันตารา” ซึ่งเป็นเมืองหลวงใหม่ จะมีการย้ายข้าราชการส่วนกลางไปเพียง 4 แสนคน  ทั้งนี้คงเป็นเพราะข้าราชการส่วนใหญ่เป็นส่วนท้องถิ่น แต่ของไทยหนึ่งในสามของข้าราชการอยู่ในส่วนกลาง จึงย้ายได้ยากมาก
  2. กรุงเทพมหานครเป็นเมืองโตเดี่ยว (Primate City) ไม่มีเมืองอื่นที่จะมาทดแทนได้ ชัยภูมิก็อยู่กึ่งกลาง  บรรดาเมืองในภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หรือภาคใต้ ก็ไม่อาจเป็นศูนย์กลางของประเทศไทย ทั้งนี้ต่างจากประเทศอื่นที่มีเมืองขนาดใหญ่หลายเมือง เช่น อินโดนีเซีย มีเมืองที่มีประชากรเกินล้านถึง 14 เมือง ฟิลิปปินส์ก็มีเมืองขนาดใหญ่หลายแห่ง

ในด้านน้ำทะเลจะท่วมกรุงเทพมหานครนั้น เป็นการคาดการณ์ (ส่งเดช) แบบพูดความจริงบางส่วน ให้ผู้คนตกใจแบบนี้ ก็มีผู้คัดค้านมากมายเช่นกัน เพราะมีผลการศึกษาระบุชัดว่า

  1. ภายในปี 2593 องค์การนาซาคาดการณ์ว่าระดับน้ำทะเลจะเพิ่มขึ้น 12 นิ้ว หรือ 0.3 เมตรเท่านั้น (https://go.nasa.gov/3Ji8W0C)
  2. ภายในปี 2643 น้ำทะเลจะเพิ่มขึ้นเป็น 1.3-1.6 เมตรจากปัจจุบัน (https://bit.ly/3F64i3b)
  3. ภายในปี 3543 (เกือบพันปีข้างหน้า) ระดับน้ำทะเลจะเพิ่มขึ้น 4 เมตร (https://bit.ly/2pFEjs3)

ประเทศสิงคโปร์คาดการณ์ว่าน้ำทะเลจะเพิ่มขึ้นเพียง 0.32-1.01 เมตรเท่านั้น ณ ปี 2643 (https://bit.ly/3JmJVkI) แสดงว่าในอ่าวไทย และประเทศไทย น้ำทะเลก็คงเพิ่มขึ้นในระดับที่ใกล้เคียงกัน จึงไม่ต้องห่วงใยหรือ “บ้าจี้” ตามพวก “โลกร้อน” จน “ขี้ขึ้นสมอง” นัก

ถ้ารัฐบาลอินโดนีเซียหรือไทย สร้างเขื่อนกันน้ำทะเล และกักเก็บน้ำจืดได้ด้วย ก็จะใช้งบประมาณน้อยกว่าการย้ายเมืองหลวง ในขณะนี้มีเมืองริมทะเลที่อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล และยังอยู่ได้ เพราะการสร้างเขื่อนกันไว้ ซึ่งไทยก็อาจเลียนแบบได้เช่นกัน เมืองเหล่านี้ ได้แก่:

- Lammefjord เดนมาร์ก อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล 7 เมตร

- Zuidplaspolder เนเธอร์แลนด์ อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล 7 เมตร

- Haarlemmermeer เนเธอร์แลนด์ อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล 5 เมตร

- Amsterdam เนเธอร์แลนด์ อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล 2 เมตร เป็นต้น

โดยสรุปแล้วอีกร้อยปีน้ำก็ไม่ท่วม ที่สำคัญ นครหลายแห่งอยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล เขาก็ยังอยู่ได้ อยู่ที่การบริหารจัดการ การย้ายเมืองหลวงสร้างปัญหามากกว่าเป็นการแก้ปัญหา อย่าสับสนเด็ดขาด


r/thaithai • • 7d ago

พูดคุย มีใครในนี้เป็นล่ามศาลบ้างครับ

5 Upvotes

อยากรู้ว่าตอนเข้าห้อง ต้องเจอศัพท์ประเภทไหนบ้าง เท่าที่รู้คือคือเจอทั้งศัพท์ทั่วไปและศัพท์เฉพาะทาง

อยากรู้ว่าในไทยมีที่อบรมสำหรับเป็นล่ามศาลที่ดีๆ มั้ยครับ

ตอนนี้เป็นนักแปล แต่มองว่าล่ามได้เรตดีกว่า

ถ้าเป็นด้านกฎหมายที่ผมเคยแปลมักจะเป็นคำให้การแต่ไม่เคยแปลสัญญา

แล้วล่ามศาลหรือล่ามทางการแพทย์แบบไหนได้เงินเยอะหรืองานเยอะกว่ากัน

มีที่อบรมดีๆมั้ยครับ เพราะมีคนบอกว่าต้องรับการเทรนก่อน และล่ามศาลต้องการคนมีประสบการณ์มั้ยครับ


r/thaithai • • 8d ago

ข้อมูล ไปโพสเกี่ยวกับน้ำเน่าจากสารเคมีใน ห้องท่องเที่ยว โดนลบเฉย ห้องนั้นมี Thai gov psyop?

Post image
35 Upvotes

r/thaithai • • 8d ago

เรื่องทั่วไป ขอความช่วยเหลือ: การทดลองออนไลน์สั้นๆ แต่งคำที่ "ฟังดูเหมือนภาษาเยอรมัน" (1 คนเข้าร่วม = บริจาค 20 บาท)

15 Upvotes

สวัสดีค่ะ เราเป็นนักศึกษาปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี กำลังทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับภาษาและการสื่อสาร และกำลังหาผู้เข้าร่วมที่มีภาษาไทยเป็นภาษาแม่ค่ะ

ในการทดลอง คุณจะได้ฟังเสียงภาษาเยอรมันสั้นๆ แล้วลองแต่งคำใหม่ที่ฟังดูเหมือนภาษาเยอรมัน ไม่ต้องรู้ภาษาเยอรมันเลย และไม่มีคำตอบที่ถูกหรือผิดค่ะ

• ภาษาไทยเป็นภาษาแม่ อายุ 18 ปีขึ้นไป

• ออนไลน์ ทำผ่านมือถือหรือคอมพิวเตอร์ได้ ใช้เวลาประมาณ 15 นาที

• ไม่ระบุตัวตน เข้าร่วมโดยสมัครใจ

• ทุกการเข้าร่วม เราจะบริจาค 20 บาท ให้ UNICEF Thailand เพื่อสนับสนุนนักเรียนในชนบทของไทย

ลิงก์: https://amor.cms.hu-berlin.de/~wendlaja/thde_production.html

ขอบคุณมากค่ะ ถ้ามีคำถาม ถามในคอมเมนต์ได้เลยค่ะ


r/thaithai • • 7d ago

พูดคุย ทำไมผมเห็นเวลามีเปิดรับบริจาคช่วยเรื่องต่างๆ ผมไม่เห็นคนรวยบริจาคเงินเลยครับ

0 Upvotes

มีแต่ชนชั้นกลางที่บริจาคเงิน


r/thaithai • • 9d ago

พูดคุย เจอความมักง่ายแบบเพียรพยายาม[random story]

7 Upvotes

เมื่อเช้าขี่มอไซในซอยเจอลุงคนนึงเอาถุงก๊อบแก๊บในมือข้่งในน่าจะเป็นเศษอาหารโยนเขเาไปในที่ร้างที่ปลูกกล้วย แกโยนแล้วมันเบาถุงลอยไปไม่พ้นรั้วตกหน้าถนน ลุงแกก็หยิบมาโยนอีกรอบ เกี่ยวรั้วหนาม แกะมาโยนอีก พ้นละแล้วก็ไป ทั้งๆที่เลยไปไม่ถึง10ก้่วก็มีถังขยะหน้าบ้าน ไม่เก็ทกะ mindset แบบนี้จริงๆ


r/thaithai • • 9d ago

เรื่องทั่วไป บ้านจะถูกลงเพราะ 3D Printing จริงไหม?

Post image
4 Upvotes

นาย CK Cheong (ผู้ไม่มีความรู้ด้านการก่อสร้างเลย) บอกบ้านจะราคาถูกลงเพราะการก่อสร้างแบบ 3D Printing ที่ออกแบบและก่อสร้างในคราวเดียวกันว่าจะสามารถทำให้บ้านราคาถูกลง  นี่เป็นความคิดเพ้อฝัน

ดร.โสภณ พรโชคชัย ประธานศูนย์ข้อมูลวิจัยและประเมินค่าอสังหาริมทรัพย์ไทย บจก. เอเจนซี่ ฟอร์ เรียลเอสเตท แอฟแฟร์ส (www.area.co.th) กล่าวว่าในขณะนี้มีความพยายามในการพัฒนาเทคโนโลยีการก่อสร้างแบบ 3D ที่นอกจากออกแบบเป็นแบบสามมิติแล้วยังสามารถสร้างเป็นหลังได้เลย ตามข่าวบอกว่าสามารถสร้างบ้านเสร็จได้ภายในเวลา 15-45 วัน ซึ่งถือว่าเร็วมาก หลายคนจึงมองว่าจะทำให้ค่าก่อสร้างถูกลง ประชาชนผู้มีรายได้น้อยจะสามารถมีบ้านได้ง่ายขึ้น  ดร.โสภณกล่าวว่านี่เป็นแค่ “ดรามา” เป็นฝันที่ไม่เป็นจริง และเป็นความเข้าใจผิดอย่างร้ายแรง

ดร.โสภณ ให้ข้อสังเกตดังนี้:

  1. การก่อสร้างบ้านแบบ 3D นั้นสามารถสร้างได้ส่วนมากก็แค่ 1-2 ชั้นเท่านั้น ไม่สามารถสร้างตึกสูงได้ ผู้มีรายได้น้อยคงแทบไม่มีปัญญาที่จะอยู่อาศัยแบบบ้านเดี่ยวได้
  2. บ้านที่สร้างก็มีลักษณะเป็นทรงกลมมากกว่าเป็นเหลี่ยม ทำให้การออกแบบการใช้สอยภายในมีข้อจำกัด เหมาะเป็นบ้านแสดง หรือบ้านแบบรีสอร์ตมากกว่าจะใช้สอยอยู่อาศัยจริง
  3. การสร้างบ้านให้แล้วเสร็จในกำหนด 15-45 วันนั้น ถ้าเป็นการก่อสร้างระบบใหม่ในปัจจุบันก็สามารถทำได้  เช่น ภายในเวลา 45-60 วัน ก็สามารถสร้างทาวน์เฮาส์ได้เป็นตับๆ หรืออะพาร์ตเมนต์สูงหลายชั้นได้สำเร็จ  ทำให้จำนวนการก่อสร้างสามารถสร้างได้มากกว่าการก่อสร้างแบบ 3D
  4. มูลค่าของบ้านนั้น ไม่ได้อยู่ที่ต้นทุนตัวอาคารเป็นสำคัญ ในประเทศไทย บ้านเดี่ยวหลังหนึ่งสมมติมีราคา 3 ล้านบาท จะเป็นค่าก่อสร้างเพียง 1 ล้านบาท และค่าที่ดิน 2 ล้านบาท  หรือสัดส่วนของค่าที่ดินและค่าก่อสร้างเท่ากับ 2:1 ซึ่งแตกต่างจากในสหรัฐอเมริกาที่ที่ดินราคาถูก  ทำให้สัดส่วนกลับกลายเป็น 1:2 (ที่ดินและอาคาร)

ในอดีตที่ผ่านมาสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเซีย (Asian Institute of Technology) ยังเคยมีโครงการร่วมกันสร้าง (Building Together) โดยอาศัยแรงงานของชาวชุมชนแออัดมาร่วมกันสร้างบ้านของตนเอง ค่าแรงก็ไม่มีเพราะสร้างบ้านของตนเองด้วยเทคโนโลยีการก่อสร้างสมัยใหม่ และยังใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมเช่น ซีเมนต์ผสมดิน (Soil Cement) ซึ่งทำให้ต้นทุนถูกกว่าการก่อสร้างแบบ 3D เสียอีก  แต่ก็ยังสู้บ้านสำเร็จรูปที่สร้างยกล็อตโดยผู้รับเหมาไม่ได้ ด้วยเหตุนี้การขายฝันว่าบ้าน 3D จะมาแทนที่การก่อสร้างทั่วไป โดยเฉพาะการก่อสร้างระบบ Pre-cast ย่อมเป็นไปไม่ได้ และเป็นการขาดประสิทธิภาพในการก่อสร้างเป็นอย่างยิ่ง