r/PanganaySupportGroup • • 10h ago

Advice needed So paano ako makakaalis sa cycle na to?

Post image
13 Upvotes

I am 22 and I have a minimum-wage earning job. My parents have sari-sari store and merienda business naman but it looks failing coz ang puhunan ay galing sa utang. So halos lahat ng kikitain nila ipambabayad din nila. They also have previous cc loans from other banks na pilit nilang binabayaran ng paunti unti, ending? After a while nauubos rin laman ng tindahan at naglilikom lang sila ng pera pampuhunan just to get by.

I just need an advice on what to do in my situation. Simula kasi nung nagstart ako mag work nung June I also started giving my parents 3k every cut off of 5th (for electricity) and 20th (for PAGIBIG housing loan) of the month and I never failed to do so. The problem is dahil dito, kahit anong sinop at pagtitipid ko ay lagi lang sumasakto pera ko hanggang sa susunod na payday para sa gastos ko with food and travelling to work. I want to atleast stop or kahit mabawasan lang sana ng 1k yung ibibigay ko but I don't know how to explain them why and natatakot ako na baka they'd be disappointed about it since they're kinda expecting it na lagi akong magbibigay. Any thoughts on this?


r/PanganaySupportGroup • • 7h ago

Positivity Looking Out For You

2 Upvotes

Today, God wants you to know that He's looking out for you.

In this broken world, suffering is all around us. This world may have hurt you so deeply that you've become indifferent, apathetic, numb, or lost your sense of meaning and purpose.

Yet, God's love heals, restores, and transforms. His love for you is boundless. You're never so far away that you're beyond His reach.

Look behind you. He's running toward you.

"The lost I will seek out, the strayed I will bring back, the injured I will bind up, the sick I will heal." — Ezekiel 34:16

Sunday message for y'all.


r/PanganaySupportGroup • • 13h ago

Venting Gusto ko na maging stable

1 Upvotes

I'm a PWD in my 20s, and kahit anong pilit ko pumasok at makagraduate parang ayaw ng mundo. I recently got into a traumatic incident na nagcause ng PTSD ko, dumagdag pa sa prior diagnosis ko and my untreated pcos. Both my parents are physicaly absent, mother is working abroad habang tatay ko buhay binata with his gf and I'm alone surviving the everyday struggles. Gumagawa rin ako ng side hustles before kasi kulang talaga allowance ko tapos minsan late or hindi buo, kasi binibigyan din yung mga kapatid ko (hindi ko kasama). Ngayon hindi ko na magawa kasi lagi akong nilalagnat kapag sobrang pagod. And dahil sakin nagrarant mother ko, hindi ako makapagreklamo kasi I see her struggles. Pero minsan napapaisip ako, paano ako? I grew up before na naging parent for my younger sibling, kasi umalis yung mother ko to work abroad. Dumating sa point na magkano lang napapadala per week kasi nagaayos pa papers, tapos kulang for baon kasi hinihingi ng cousins yun para bumili ng bigas (ambag sa food sa bahay). Nagbebenta ako nun sa school para may pangbaon kapatid ko and may extra for her wants. I was 12 na wala pang basic life skills, kasi never naturuan. Ngayon ibang scenario pero still the same treatment. I chose to stop medication and therapy kasi hirap yung mother ko to sustain us, ngayon I'm looking for ways na makapagwork para bayaran ko nang sarili tuition ko. Kaso ang hirap kasi may times na hadlang physical health ko, may moments ako na napaparalyzed katawan ko and minsan sobrang sakit umatake ng migraines. I also have blackouts tapos nagkakamalay and naliligaw sa ibang lugar, I already have a lot of absences rin kapag sobrang sakit ng puson and can barely move. Feeling ko nasasayang lang tuition ko, kaya gusto ko nalang magstop at magtrabaho para kapatid ko nalang ang focus sa sustento. I tried na rin manghingi ng educational assistance for PWDs para sa medical needs nalang mapunta yung pangtuition, kaso ang hassle ng mga need gawin kapag hindi ka registered sa city. And now I'm so stuck, kasi yung mga trabaho na pwede ko lang makuha hindi kaya ng katawan ko, and I've been applying pero hanggang ngayon wala parin talaga. Hindi ko alam anong uunahin ko para maging stable sa buhay. Ang hirap talaga mangarap sa mundong sakim, ang hirap din mabuhay sa mundong mapagdamot :<.