r/felsefe • u/benioku_md • 9h ago
r/felsefe • u/doonbucks • 20h ago
inanç • philosophy of religion Pascal'ın Kumarı
Düşünceleriniz neler? Bana Savaş Cebeci'nin %50 cennet %50 cehennem alınabilecek bir risk değil klibini andırdı biraz
r/felsefe • u/Maleficent_Eagle_376 • 11h ago
yaşamın içinden • axiology Gerçekten affedilemeyecek hatalar var mıdır? (Extremler dışında)
r/felsefe • u/Rutkiye • 19h ago
güldürü İnternette dolaşan dark triad , makyavelizm , manipülasyon editlerini makyavelliye gösterme hayali
r/felsefe • u/Pure_Future_1683 • 20h ago
düşünürler, düşünceler, düşünmeler Düşünmek hakkında düşünmek hakkında ne düşünüyorsunuz?
İki aydır zihnimi meşgul eden bir düşünce var. Öyle sıradan, gelip geçici bir düşünceden bahsetmiyorum. Bazen gecenin bir yarısı uykumdan feragat edip sabaha kadar tavana ya da duvara bakarak bu meseleyi sorguluyorum. İşten eve geldiğimde, yemek yerken, yürürken, hatta hiçbir şey yapmadığım anlarda bile zihnim dönüp dolaşıp aynı noktaya geliyor.
Düşünmek…
Peki, düşünmek nedir? İnsan yalnızca düşündüğü şeyleri mi düşünür, yoksa düşünme eyleminin kendisini de düşünebilir mi? Bir düşüncenin farkına varmakla o düşünce üzerine düşünmek arasında nasıl bir sınır vardır? Dahası, düşüncelerimizi sorgularken bizi sorgulayan şey yine kendi zihnimiz değil midir?
Bir süredir kendime şu soruyu soruyorum: Düşünmek hakkında düşünmek hakkında ne düşünüyorsunuz?
Kendi çapımda birtakım cevaplara ulaştığımı düşünüyorum. Ancak her bulduğum cevap, beraberinde birkaç yeni soru getiriyor. Sanki zihnim, kendi kendisini anlamaya çalışırken sonsuz bir sorgulama döngüsüne giriyor. Bir düşüncenin başlangıcını bulduğumu sandığım anda, o başlangıcın da başka bir düşüncenin sonucu olduğunu fark ediyorum.
Şimdilerde ise mesele biraz daha karmaşık bir hâl aldı. Artık yalnızca düşünmek hakkında düşünmüyorum; düşünmek hakkında düşünmek hakkında düşünmek üzerine de kafa yoruyorum.
Belki de asıl mesele, insanın kendi zihnini ne ölçüde gözlemleyebildiği ve gözlemleyen zihnin kendisini ne kadar tanıyabildiğidir. Düşüncenin sınırlarını yine düşüncenin kendisiyle belirlemeye çalışmak, insanı kaçınılmaz olarak bir paradoksa sürüklüyor olabilir.
Nihayetinde merak ettiğim şey şu:
Düşünmek hakkında düşünmek hakkında düşünmek hakkında ne düşünüyorsunuz?
r/felsefe • u/After-Clock-3403 • 2h ago
«güzellik» üzerine • aesthetics Sanatın ahlaki bir mesajı olmalı mı?
Konuyu şu üç yerden ele alıyorum: Sanat sanat içindir, propaganda mı amaç mı, izleyicinin sorumluluğu.
Ben konuya diyalektik materyalist olarak bakıyorum. Yani sanatın boşlukta olmadığını, içinde doğduğu toplumun maddi koşullarının ürünü olduğunu ve o toplumu da dönüştürdüğünü savunuyorum.
- Sanat sanat içindir
Bana göre bu argüman değil, totoloji. "Sanat sanattır" demek. "Su sudur" demek gibi, hiçbir şey açıklamıyor.
Üstelik "sanatın ahlaki bir mesajı olmak zorunda değil" demek bile ahlaki bir tavır. "Sanatın toplumla, ahlakla işi olmasın" diyorsun aslında. Bu tarafsızlık değil, mevcut düzeni olduğu gibi kabul etmek.
Sanat tarih içinde değişen bir şey. "Sanat sanattır" deyip onu dondurursan, diyalektiği durdurursun. O yüzden sanatın mesajsız olabileceğini değil, mesajsızım diyenin bile bir mesaj verdiğini söylüyorum.
2. Propaganda mı amaç mı
Burada en çok karıştırılan şey, ahlaki mesajı olan her sanatı propaganda sanmak.
Propaganda yukarıdan dayatır: "Buna inan, bunu ahlaklı bul."
Ahlaki mesajı olan sanat ise çelişkiyi gösterir: "Bak, durum bu. Bu niye böyle? Bu ahlaki mi?"
Brecht'in yaptığı buydu. Seyirciye neyin doğru olduğunu söylemedi, onu rahatsız edip düşündürdü.
Yani ahlaki mesaj = propaganda demek değil. Mesajsızım diyen de aslında "her şey olduğu gibi kalsın" mesajını veriyor.
3. İzleyicinin sorumluluğu
"Sanatçı yapar, ahlaki yorumu izleyici yapar" deniyor. Bana göre bu eksik.
Sanki ortada tertemiz, boş bir izleyici var, eseri alıp kendi ahlakına göre yorumluyor. Öyle bir izleyici yok. İzleyicinin ahlakı, beğenisi, neyi doğru bulduğu da toplumda şekilleniyor.
O yüzden sorumluluk sadece izleyicide değil. Sanatçı da toplumun bir parçası. Yaptığı şey toplumu etkiliyorsa, "ben sadece yaptım, ahlaki yorumu size bıraktım" diyerek kaçamaz. Sorumluluk toplumsal koşullarda, ama sanatçı da o koşulların içinde sorumlu.Kısacası: Evet, sanatın ahlaki bir mesajı olmalı. Çünkü mesajsız sanat yok. Mesaj vermediğini iddia eden de bir mesaj veriyor: "Her şey olduğu gibi kalsın."
Sizce nerede yanılıyorum?
r/felsefe • u/Diligent_String_9270 • 19h ago
düşünürler, düşünceler, düşünmeler Ölüm üzerine
Ölüm ne tuhaf şey, değil mi?
Bir gün en sevdiklerin yanında, seslerini duyuyor, yüzlerini görüyor, onlarla gülüp konuşuyorsun. Sonra bir gün geliyor ve artık onlara ulaşamıyorsun.
İnsan en çok da buna üzülüyor. Bir daha sarılamamak, seslerini duyamamak, birlikte sıradan bir gün bile geçirememek...
Düşünsene, bugün yanımızda olan insanlar bir gün sadece anılarımızda kalacak.
Belki de hayatın en acı gerçeği şu: Biz sevdiklerimizle sonsuza kadar kalacağımızı sanırken zaman sessizce geçip gidiyor.
Siz hiç ölümü ve sevdiklerinizi bir gün kaybedecek olma düşüncesini sorguluyor musunuz?
r/felsefe • u/Yasirovic • 12h ago
düşünürler, düşünceler, düşünmeler Fitch paradoksu hakkında sorularım
İlgimi çeken bir konu olur kendisi. Ancak Kp →p önermesi kabul edilebilir bir önerme mi düşündürücü. Yani bunun yerine Kp →◊p daha doğru olmaz mı?
Ayrıca fitch paradoksu kullanılarak omsiyans bir Tanrı kanıtlaması inşa edilebilir mi?
Bir de bu konu hakkında okuma önerisinde bulunabilir misiniz?
r/felsefe • u/Classic-Wealth4938 • 19h ago
güldürü Filozof olmak istemiyorum yardım edin
Gûnlük hayatımdaki en ufak bir karar önce onunla ilişkili etkilere ondan sonra hayata bakıs acima sonra hedeflerim en sonda abuk subuk yerlere gidiyor, basit bir dusunce icinden cikilamaz bir hale donuyor. Benimse bunlara ayiracak zamanim yok zira hayatimin cok yogun olmasi gereken bir donemindeyim. Ancak bu durum ilerlememi kararlar almami zorlastiriyor.
r/felsefe • u/Kwenyz • 20h ago
yaşamın içinden • axiology Hayatı Belirsizliğe Rağmen Yaşanılabilir Kılan Şey Nedir
hayattan beklentiniz ne, ya da bir beklentiniz olmalı mı? düşününce bir noktada ölücez ve ne kadar yaşadığımızdan ziyade neler yaşadığımız önemli, ama hayattan ne istediğimi gerçekten bilmiyorum ve uğruna çabalayacak ne enerjim ne de bir umudum var şuan için tek plan psikoloji yazmak psikolog olacağımdan bile değil belki daha önce depresyon yaşamış birileriyle iletişimde bulunurum sonrasında ne olur bilemem belki mentali toparlar iyi bir psikolog olurum ya da alanı bırakıp başka bir şeye yönelirim ya da ya da yaralı bir kuşun acısını izlemek yerine dindiririm, ve hani böyle beklentim özel yetenekleri olan üstün zekalı biri olmak da değil ortalama sosyal arkadaslarıyla arada kafeye giden hafif ergenlik sacmalıkları olan mümkünse kendine belirli idealler belirlemiş biri olmak neden benim hakkım değildi ki ve mental durumla alakalı da değil yani tek olayım her zaman fazla farkındalıktı ekstra çalışıp bir şeyler başarayım diye concerta kullanmaya başladım ve 40lı yaşlarımda beni kalp krizinden öldüreceğini bike bile yani ama kitabın başına geçtim mi saatlerce sadece kitaba bakıyorum ya hani acaba ritalin falan mı şey yapsak diyorum doktora ama concerta bu hani ne kadar etki etmeyebilir eskiden düşünürdüm acaba bir inancım olsaydı doğaüstü bir güç ona sığınıp güvenmek gerçekten iyi gelebilir miydi diye şuan farkediyorum ki böyle bir dünyayı yaratan tanrının var olmadığına inanmak istiyorum
///
1-Lütfen akışına bırak gibi şeyler söylemeyin
2-şu çalışma konusunu ne zaman açsam yks için bu kadar stres yapmana gerek yok akışına bırak gibi şeyler duyuyorum ama yks hiçbir zaman benim için bir problem olmadı evet yüksek hedeflerim vardı odtü itü gibi okulları çok isterdim sadece ortam için yani orada kendi kafamda beni anlayacak belki felsefe bilim konuşabileceğimiz birilerini bulurum diye (((felsefe bilim psikoloji üzerine çok kitap okuduğum bir alan değil hep bunlar hakkında kitap okuyayım araştırmalar yapayım diyerek geçti hayatım ama asla yapmadım özellikle felsefe de felsefik sorular hep gelirdi sorgulardım ama üzerine bitirdiğim bir kitap bile yok mesela bu kadar farkındalık sahini olup devamını getirememek o kadar koyuyor ki her gün bitsin istiyorum))) ülkenin öğrencilere verdiği değer de ortada zaten kısacası yks hiçbir zaman ana problem değildi
3-depresyon döneminden geçtiğim için bazı düşüncelerimin gerçek olmadığını beynimin çarpıttığını söyleyebilirsiniz olabilir, bilemiyorum bence böyle olduğum için depresyona girdim çıkabilirsem neler değişir bilemem ama depresyon döneminden geçen birine yardımcı olmak isterdim iyilik meleği falan sanmayın beni ama şu şey kimsenin yaşamayı hak edebileceği bir şey değil tüm benlik algın, değerlerin, zevk aldığın şeyler hepsini alıyor elinden ve kim olduğunu tanıyamıyorsun artık cansız bir bedendesin sanki uyanıyosun saatlerce yataktan kalkamıyosun ve neden bu durumdasın cevabı yok
Son olarak her problemi içinizde çözmeye çalışmayın, beyin olumsuzu görmeye çok eğilimlidir genel çerçevede başkalarının doğrusundansa kendi yanlışımızı yapmamız gerektiğini düşünürüm çünkü o hayat sizindir ve sizin seçimlerinizden ibaret olmalı ama bu seçimlerde olabildiğince her tercihin sonucunu öngörüp kararınızı o riski alarak verin ki pişmanlığın hayatınızda bir yeri olmasın ama psikolojik durumları kendi içinizde çözmeye çalışmamanızı öneririm
r/felsefe • u/arin123456789 • 21h ago
güldürü Socrates ve Platon'un yanına bir üçüncü geliyor
r/felsefe • u/Maroyexio • 8h ago
düşünürler, düşünceler, düşünmeler Bir insan biyolojik ihtiyaçlarına ne kadar karşı çıkabilir ?
Yani bir insan ona ne kadar acı uygulansa bile hala bir hareket yapabilir mi ? Veya bir insan hayatı boyunca mastürbasyon veya çiftleşme olmadan ne kadar dayana bilir?